ก็รอให้ยาวิเศษออกฤทธิ์
ในขณะที่ซือหม่าโยวเย่ว์กำลังทลายเปิดเส้นลมปราณให้กับเสี่ยวถูอยู่นั้นเอง ซีเย่ว์ซีก็ไปที่กลุ่มทหารรับจ้างโอหังอีกครั้ง
“คารวะองค์หญิง”
ถึงแม้ว่าจะไม่พอใจอย่างยิ่งที่ซีเย่ว์ซีบังคับให้ขายยาวิเศษร้อยโคจรให้นาง แต่พวกฉินหมิงก็ยังคงแสดงความเคารพต่อนาง
“ท่านน้า คราวนี้ที่ข้ามาเพราะมีเรื่องอยากจะพูดกับท่าน” ซีเย่ว์ซีมาถึงยังที่นั่งด้านบนแล้วมองฉินหมิงพลางเอ่ยว่า “ข้าตรวจสอบพบคนที่สังหารท่านน้าเล็กแล้วเจ้าค่ะ”
“ท่านตรวจสอบพบแล้วอย่างนั้นหรือ” ฉินหมิงมองซีเย่ว์ซีอย่างตกใจ ลอบรำพึงว่าอำนาจของราชวงศ์นี้ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก
ซีเย่ว์ซีพยักหน้าแล้วพูดว่า “ตอนนั้นหลังจากที่พระมารดาได้ข่าวว่าท่านน้าเล็กสิ้นไปก็ได้ส่งคนไปตรวจสอบแล้ว เช้าวันนี้พอข้าออกจากการปลีกวิเวก พระมารดาก็ได้ทรงส่งข่าวมา”
“พระมารดาของท่านทรงว่าอย่างไรบ้างหรือ” ฉินหมิงถาม
“พระนางทรงบอกว่าเป็นฝีมือของพวกกลุ่มทหารรับจ้างนกนางนวลนั่น ซือหม่าโยวเย่ว์ เว่ยจือฉี เป่ยกงถัง โอวหยางเฟย กับอีกคนหนึ่งที่พวกเขาเรียกว่าเจ้าอ้วน” ซีเย่ว์ซีพูด
“เป่ยกงถังหรือ” ฉินหว่านอุทาน “ก็ไม่ใช่เจ้าพวกที่ทำร้ายข้าวันนั้นหรอกหรือ ข้าได้ยินพวกเขาเรียกกันว่าเป่ยกง จือฉี อะไรนั่นอยู่”
“ที่แท้ก็คือคนพวกนั้นนั่นเอง” ซีเย่ว์ซีนึกถึงเรื่องที่ถูกซือหม่าโยวเย่ว์เกี้ยวพาในวันนั้นขึ้นมา สีหน้าก็ไม่น่าดูอย่างยิ่ง คล้ายกับว่าอยากจะฉีกร่างเธอเป็นหมื
