่นๆ ส่วนเสียเดี๋ยวนั้น
“เช่นนั้นข้าจะพาคนไปนำตัวเจ้าพวกนั้นมาจัดการเดี๋ยวนี้เลย!” ฉินหมิงพูดพลางลุกขึ้น “สังหารน้องชายข้า แล้วยังกล้ามาเหยียบเมืองผิงคังอีก เจ้าพวกนี้ช่างบังอาจยิ่งนัก หว่านเอ๋อร์ เจ้าอยู่เป็นเพื่อนพี่หญิงของเจ้าไปก่อนนะ”
พอพูดจบเขาก็เดินก้าวใหญ่ออกไปแล้วเรียกคนจำนวนหนึ่งมาก่อนจะมุ่งหน้าไปยังกลุ่มทหารรับจ้างนกนางนวล
ไป๋หยวนฉุนกำลังหารือภารกิจที่เพิ่งได้รับมากับบรรดาหัวหน้ากลุ่มทั้งหลายอยู่ เขาพูดว่า “ภารกิจในคราวนี้ไม่เหมือนภารกิจธรรมดาทั่วไป ข้าวางแผนจะไปด้วยตัวเอง หรานหร่าน หลังจากข้าไปแล้วขอฝากกลุ่มทหารรับจ้างเอาไว้กับเจ้าด้วยนะ”
“ได้เลย ท่านวางใจเถิด” ซุนหรานหร่านพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “แต่ท่านควรพาคนไปด้วยให้มากหน่อยนะ เกิดเรื่องตามความคาดหมายหมื่นครั้ง ดีกว่าเกิดเรื่องเหนือความคาดหมายเพียงครั้งเดียว”
“อืม ข้าทราบแล้ว” ไป๋หยวนฉุนพูด “ต่อไปพวกเรามาวางแผนภารกิจคราวนี้โดยละเอียดกันดีกว่า…”
บ่าวรับใช้คนหนึ่งเข้ามาแล้วเอ่ยว่า “ท่านหัวหน้ากลุ่ม ท่านหัวหน้ากลุ่มโอหังมาน่ะขอรับ”
“ฉินหมิงหรือ เขามาทำอะไรน่ะ” ซุนหรานหร่านถาม
คนของกลุ่มทหารรับจ้างทั้งสองกลุ่มไม่ข้องแวะกันมาโดยตลอด เหตุใดฉินหมิงผู้นี้จึงมาหาอย่างปุบปับเล่า
หรือเรื่องที่ฉินอู่ตายไปก่อนหน้านี้รู้ถึงหูเขาเสียแล้ว
บ่าวรับใช้ยังไม่ทันได้ตอบ เสียงของฉินอู่ก็ดังลอยมาแล้ว “ทำอะไรอย่างนั้นหรือ ก็ย่อมต้องมาถามหาข้อแก้ต
