ัวจากพวกเจ้ากลุ่มนกนางนวลน่ะสิ!”
พอเสียงพูดสิ้นสุดลง ฉินหมิงก็ก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามายังโถงประชุม
พอเห็นฉินอู่ ไป๋หยวนฉุนก็ผุดลุกขึ้นก่อนเอ่ยเสียงเย็นชาว่า “ฉินหมิง เจ้าพาคนมาที่นี่ทำไมกัน!”
ฉินหมิงยืนอยู่ตรงกลางโถงประชุม เขาสะบัดแขนเสื้อแล้วเอ่ยว่า “ข้าบอกแล้วว่าข้ามาที่นี่เพราะต้องการคำแก้ตัวจากเจ้า!”
“คำแก้ตัวอะไรกัน”
“ฉินอู่น้องชายข้าถูกพวกซือหม่าโยวเย่ว์สังหาร ตอนนี้เจ้าคนพวกนั้นอยู่กับเจ้า ข้าต้องการให้เจ้ามอบตัวพวกเขาออกมาเสีย!”
ไป๋หยวนฉุนหรี่ตา ที่แท้ก็เป็นเรื่องนี้นี่เอง ไม่รู้ว่าพวกเขารู้ได้อย่างไรกัน
“น้องชายเจ้าถูกฆ่าตายแล้วเกี่ยวอะไรกับแขกของพวกเราด้วยเล่า เจ้าอยากหาที่แก้แค้น ก็ไปหาสัตว์อสูรวิเศษในเทือกเขาสั่วเฟยย่านั่นเสียสิ” ซุนหรานหร่านพูดอย่างไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย
“เฮอะ พวกเราตรวจสอบพบแล้วว่าน้องชายของข้าถูกพวกซือหม่าโยวเย่ว์สังหาร นอกจากนี้คนพวกนั้นยังอยู่กับพวกเจ้าที่นี่ในตอนนี้ด้วย ข้าแนะนำว่าพวกเจ้ามอบตัวคนออกมาเสียดีกว่า” ฉินหมิงพูด “พระชายาทรงทราบเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว และให้พวกเรารับหน้าที่จับตัวมือสังหารที่ฆ่าน้องชายข้าให้จงได้ ข้าว่าพวกเจ้าคงไม่อยากเป็นอริกับราชวงศ์หรอกกระมัง”
ไป๋หยวนฉุนและซุนหรานหร่านล้วนตกใจกับข่าวนี้ ราชวงศ์จะลงมืออย่างนั้นหรือ
“เฮอะ การตายของน้องชายเจ้าเป็นการหาเรื่องใส่ตัวเองแท้ๆ เป็นเพราะเขาอยากจะสังหารบุตรชายข้ากับพวกโยวเย่ว์ แต่ก
