ลับมีฝีมือด้อยกว่าจนถูกผู้อื่นเขาฆ่าตายเอาน่ะสิ” ไป๋หยวนฉุนพูด “แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพวกโยวเย่ว์เขาสังหารฉินอู่เพื่อช่วยเหลือบุตรชายข้าด้วย ต่อให้ทำไปเพียงเพื่อขจัดภัยพาลให้ปวงชน พวกเราก็ไม่มีทางมอบตัวพวกเขาให้พวกเจ้าหรอก!”
ฉินหมิงแววตามืดหม่น เขามองไป๋หยวนฉุนพลางเอ่ยว่า “เจ้าจะไม่มอบตัวพวกเขาจริงๆ ใช่ไหม”
“การมอบตัวพวกเขาย่อมเป็นเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว!” ไป๋หยวนฉุนส่งเสียงเฮอะเยียบเย็น
“ไป๋หยวนฉุน เจ้าอย่ามานึกเสียใจภายหลังล่ะ!” ฉินหมิงส่งเสียงเฮอะ
ไป๋หยวนฉุนมองฉินหมิงอย่างไม่หวั่นกลัวเลยแม้แต่น้อย “ตอนนี้พวกเขาเป็นแขกของกลุ่มนกนางนวลของพวกข้า ขอเพียงแค่พวกเขาอยู่ในเมืองเมืองผิงคังหนึ่งวัน ข้าก็จะปกป้องพวกเขาให้สงบสุขปลอดภัยตลอดหนึ่งวัน! ฉินหมิง เชิญเจ้ากลับไปเสียเถิด!”
“ดี ดีมาก!” ฉินหมิงยิ้มเย็น “หวังว่าเจ้าจะไม่นึกเสียใจภายหลังที่เจ้าตัดสินใจเช่นนี้นะ!”
พอพูดจบเขาก็สะบัดแขนเสื้อก่อนจะพาคนจากไปอย่างเดือดดาล
ซุนหรานหร่านมองฉินหมิงจากไปแล้วพูดอย่างกังวลใจว่า “พี่ฉุน กลุ่มโอหังนี่จ้องเขมือบพวกเราราวกับเสือจ้องเหยื่อมาโดยตลอด คิดอยากจะกลืนพวกเราแล้วกลายเป็นกลุ่มทหารรับจ้างอันดับหนึ่ง ตอนนี้ราชวงศ์เข้ามาเกี่ยวพันด้วย เขาอาจจะคิดอาศัยโอกาสนี้…”
นางยังพูดไม่ทันจบ แต่ผู้คนในห้องล้วนเข้าใจความหมายของนางดี
“ไม่ว่าอย่างไรพวกเราก็มิอาจมอบตัวสหายของอวิ๋นฉีออกไปได้อยู่ดี พวกเขาช
