วิเศษเหล่านั้น แต่เป็นความปลอดภัยของซือหม่าโยวเย่ว์ต่างหาก
“ปกติพอเอาชนะได้ก็เก็บเอาไว้น่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางนำสัตว์อสูรวิเศษเหล่านั้นออกมาจากภายในเจดีย์วิญญาณแล้วเอ่ยว่า “พวกท่านเก็บตัวสัตว์อสูรวิเศษเหล่านี้เข้าไปเถิด”
เดิมทีเด็กรับใช้คิดว่าที่ซือหม่าโยวเย่ว์ให้นำกรงมามากมายเช่นนี้เป็นการพูดเกินจริง แต่คิดไม่ถึงว่าเธอจะฝึกสัตว์อสูรวิเศษมากมายถึงเพียงนี้ให้เชื่องได้จริงๆ!
ต่อให้พวกเขานับว่าตนเองเป็นผู้รอบรู้ ก็ไม่เคยเห็นสัตว์อสูรวิเศษที่ฝึกให้เชื่องแล้วมากมายถึงเพียงนี้ในคราวเดียวมาก่อนเลย!
“ไม่ได้ยินที่คุณชายพูดหรือ เก็บตัวสัตว์อสูรวิเศษพวกนี้เข้าไปเสียสิ” พ่อบ้านเห็นเด็กรับใช้เหล่านั้นไม่เคลื่อนไหวจึงเอ่ยเร่ง
“ขอรับท่านพ่อบ้าน”
เมื่อได้ยินพ่อบ้านเอ่ยกระตุ้น คนเหล่านั้นจึงค่อยขยับตัวแล้วเก็บสัตว์อสูรวิเศษเหล่านั้นเข้าไปในกรง
ซือหม่าโยวเย่ว์ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ท่านอาฝู ข้ายังเตรียมสัตว์อสูรวิเศษตนหนึ่งเอาไว้ให้ท่านด้วยนะ”
“ข้าหรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าแล้วนำตัวสัตว์อสูรวิเศษที่เตรียมเอาไว้ให้พ่อบ้านออกมา
“สัตว์อสูรทิพย์ขั้นเก้า!”
“เหยี่ยวนกเขา!”
“สวรรค์เอ๋ย เป็นสัตว์อสูรทิพย์ขั้นเก้าจริงๆ เสียด้วย!”
ซือหม่าโยวเย่ว์มองพ่อบ้านแล้วพูดว่า “นี่คือสัตว์อสูรวิเศษระดับขั้นสูงที่สุดที่ข้าฝึกให้เชื่องได้ในตอนนี้ พอพวกท่านทำพันธสัญญากันก็จะเลื่อนระดับเป็นสัตว์อสูรเทพได้แล้ว ท่านอาฝู เป็น
