นเหินเข้าไปแล้วถามพลางมองซือหม่าเค่ออย่างเป็นกังวล
ผู้ที่ทะยานอยู่กลางอากาศ นางผู้เป็นคนรุ่นเดียวกันกับพวกซือหม่าโยวเย่ว์ ถึงกับเป็นระดับราชาวิญญาณแล้วเช่นกัน!
“โยวหลาน เจ้าคอยดูแลท่านอาห้าของเจ้าเสีย” ซือหม่าข่ายยกซือหม่าเค่อให้กับซือหม่าโยวหลาน หลังจากนั้นจึงเหินไปด้านหน้าแล้วมองซือหม่าเลี่ย กลิ่นอายแผ่ออกมาตลอดร่าง แล้วหยิบเอาอาวุธของตัวเองออกมาพลางพูดว่า “ดื้อด้านและโง่เขลายิ่งนัก ถึงกับคิดจะเอาชีวิตน้องเค่อ วันนี้จะต้องจัดการคนมากพิษสงอย่างเจ้าให้ได้!”
เขาสำแดงพลังยุทธ์ระดับราชันวิญญาณออกมา ทำให้คนที่ดูอยู่ข้างล่างพากันหลีกหนี คนตัวเล็กตัวน้อยอย่างพวกเขาย่อมต้องรีบหนีการต่อสู้ระหว่างราชันวิญญาณที่ส่งผลกระทบเป็นวงกว้างและมีพลังแข็งแกร่งเหลือล้นเช่นนี้อยู่แล้ว
ถึงแม้ว่าความคึกคักนี้จะน่าดูชม แต่ชีวิตน้อยๆ ของพวกเขาย่อมสำคัญกว่า!
ซือหม่าเลี่ยมองซือหม่าข่ายแล้วหยิบเอาอาวุธของตัวเองออกมาเช่นกัน “คราวก่อนเจ้าลอบโจมตีข้า วันนี้ก็สบโอกาสแก้แค้นเจ้าพอดี พ่อบ้าน พวกเจ้าลงไปให้หมด!”
“ท่านแม่ทัพ!”
“พวกเจ้าไปคุ้มกันเหล่าคุณชายเสีย นี่คือคำสั่ง!”
เมื่อซือหม่าเลี่ยเอ่ยเช่นนี้ พ่อบ้านจึงนำคนกลับลงไปอย่างไม่เต็มใจนัก
พวกเขาล้วนรู้ดีว่าตนเองมิอาจต้านรับซือหม่าข่ายได้แม้แต่รอบเดียว แต่พวกเขาก็ยังคิดจะใช้ชีวิตมาปกป้องเขา แต่คุณชายทั้งหลายนั้นต้องการการคุ้มกันมากยิ่งกว่า
“ท่านปู่ เขาคือผู้ที่ทำร้า
