ยู่ที่หน้าประตูพอมองผิวเผิน พวกเขาแต่งตัวเหมือนเป็นเสี่ยวเอ้อร์ ยืนรอต้อนรับและเรียกลูกค้าแต่เมื่อดูอย่างละเอียด ทั้งสองคนนี้กลับมีรูปร่างก าย า แม้แต่หนึ่งในนั้นยังสูงใหญ่กว่าพี่น้องสกุลโม่เสียอีกทั้งสองยืนอยู่ตรงประตู ยามนั้นบังเอิญมีลูกค้าสองคนเดินเข้ามาตามหลักแล้ว เสี่ยวเอ้อร์สองคนควรเข้าไปต้อนรับอย่างกระตือรือร้น แล้วพาไปที่นั่งแต่พวกเขาไม่ได้ท าเช่นนั้น ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ดูแล้วคล้ายองครักษ์มากกว่า ไม่เหมือนเสี่ยวเอ้อร์เลยแม้แต่น้อยนอกจากนี้ สองพี่น้องยังสังเกตข้างในโรงเตี๊ยมจากภายนอกการตกแต่งแตกต่างจากจิงเซียนโหลวในเมืองอื่นอย่างสิ้นเชิงจิงเซียนโหลวในเมืองอื่นล้วนตกแต่งหรูหราโอ่อ่า แม้แต่บันไดหินด้านหน้าก็ท าจากหินอ่อนสีขาวแต่จิงเซียนโหลวของที่นี่ไม่เพียงไม่มีการตกแต่งหรูหรา กระทั่งโต๊ะและเก้าอี้ก็ยังดูเก่า
ขณะสองพี่น้องก าลังครุ่นคิดสาเหตุอยู่นั้น จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงตะโกนไม่พอใจของลูกค้าดังมาจากข้างใน“หัวสิงโตจานละห้าต าลึงของพวกเจ้าเป็นแบบนี้หรือ? กระดูกเยอะขนาดนี้ อีกทั้งรสชาติก็ธรรมดามาก ร้านของพวกเจ้าโกงชัด ๆ”“เรียกเจ้านายของพวกเจ้ามา คืนเงินให้ข้าเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้น…”“โอ๊ย…”ลูกค้าคนนั้นยังพูดไม่ทันจบ ก็มีคนหนึ่งคนล้มลงตรงหน้าโม่จิ่วเยี่ยกับโม่ชูหานกะทันหันคือลูกค้าที่เพิ่งจะเรียกร้องให้เจ้าของร้านคืนเงินเมื่อครู่นี้เสี่ยวเอ้อร์ร่างก าย าคนหนึ่งเอามือไพล่หลัง ด่าทอลู
