ทบไม่มีผู้คนบนถนนหลังได้ยินเสียงฝีเท้าม้า โม่จิ่วเยี่ยก็หันกลับไปมอง เห็นว่าเป็นพี่แปดก าลังขับรถม้ากลับมาเขากระโดดขึ้นไปนั่งข้าง ๆ พี่แปดโม่ชูหานชี้ไปยังสองคนที่อยู่ข้างหน้าไม่ไกลแล้วถามว่า “เป็นพวกเขาใช่หรือไม่?”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้าเบา ๆ “อืม เป็นพวกเขา”โม่ชูหานส่งสายบังเหียนให้กับโม่จิ่วเยี่ยบังคับม้า“ข้าจะไปจับตัวพวกเขา”แม้ว่าโม่ชูหานจะตามมาไม่ทัน โม่จิ่วเยี่ยก็ตั้งใจจะลงมือก่อนแล้วที่นี่เป็นจุดที่มีผู้คนน้อยที่สุดบนเส้นทางกลับไปยังหมู่บ้านซีหลิ่งดังนั้นโม่จิ่วเยี่ยจึงไม่ได้ขัดขวางพี่แปด ทว่าเขาก็ยังต้องเตือนประโยคหนึ่ง “ระวังพวกเขาจะใช้เล่ห์เหลี่ยมกับท่าน”
ถึงแม้โม่ชูหานจะเป็นคนใจร้อนที่สุดในบรรดาพี่น้อง แต่ก็เคยพลาดท่าเสียทีให้กับชาวหนานเจียงมาแล้ว จึงย่อมต้องระวังเป็นพิเศษ“วางใจเถอะ! ข้าจะระวังตัว”วรยุทธ์ของโม่ชูหานนั้นเก่งกาจที่สุดในบรรดาเหล่าพี่น้องเฮ่อจือหร่านเปิดม่านรถม้าขึ้นเล็กน้อย ก็เห็นว่าเขาใช้เวลาชั่วพริบตาไปอยู่ด้านหลังของชายชาวหนานเจียงสองคนชาวหนานเจียงเหมือนจะรู้สึกถึงความผิดปกติ และก าลังจะหันหลังกลับมาเผชิญหน้า แต่พี่แปดกลับตอบสนองได้รวดเร็วกว่า เขาเตะคนหนึ่งกระเด็นออกไปด้วยเท้าเดียว จากนั้นก็คว้าตัวอีกคนที่ก าลังจะล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อเร็วดุจสายฟ้าฟาดโม่จิ่วเยี่ยก็สังเกตเห็นท่าทีของชาวหนานเจียงที่ก าลังจะหยิบบางสิ่ง เขากังวลว่าพี่แปดจะตกอยู่ในอันตราย จึงรีบห
