ยุดรถม้าไว้ข้างทางแล้วกระโดดออกไปอย่างรวดเร็วการเคลื่อนไหวของสองพี่น้องรวดเร็วดุดัน ไม่เปิดโอกาสให้ชาวหนานเจียงได้ตอบโต้แม้แต่น้อยทั้งสองจับกุมชาวหนานเจียงคนละคนได้เกือบจะพร้อมกันการที่ชาวหนานเจียงถูกจับได้ง่ายดายเช่นนี้ เหมือนจะเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อไม่น้อย
โดยเฉพาะเมื่อเผชิญหน้ากับใบหน้าหล่อเหลาที่ราวกับปกคลุมด้วยน ้าค้างแข็งของโม่จิ่วเยี่ย พวกเขาก็ชะงักอยู่กับที่ทันที่ชาวหนานเจียงที่อายุมากกว่าสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว“พวกเจ้า…พวกเจ้าเป็นใคร กล้าท าเรื่องชั่วกลางวันแสก ๆ เช่นนี้ข้าจะร้องเรียนกับทางการ”ค าว่าร้องเรียนพาให้โม่ชูหานที่เดิมทีก าลังท าหน้าเคร่งเครียดอยู่แทบจะหลุดหัวเราะออกมาเขารีบไล่ตามน้องเก้ามา ดังนั้นจึงยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเจ้าหน้าที่ออก“ข้าเองคือเจ้าหน้าที่ทางการ หากพวกเจ้ามีเรื่องร้องทุกข์อะไรก็ว่ามาเถอะ” เขาพูดพลางยืดอกออกเล็กน้อย เผยตราสัญลักษณ์‘เจ้าหน้าที่’ บนอกให้ชัดเจนยิ่งขึ้นชาวหนานเจียงเคยเห็นแต่ภาพวาดของโม่จิ่วเยี่ย แต่ไม่ได้คุ้นเคยกับโม่ชูหานเมื่อจดจ าโม่จิ่วเยี่ยได้ พวกเขาจึงรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา จนท าให้ละเลยโม่ชูหานที่ลงมือเป็นคนแรกหลังได้รับการเตือนเช่นนี้ ทั้งสองคนจึงสังเกตเห็นว่า ชายผู้นี้สวมใส่เครื่องแบบของเจ้าหน้าที่ทางการของต้าซุ่นไม่ใช่หรือ?
“เจ้า…เจ้าเป็นเจ้าหน้าที่แล้วอย่างไร? พวกข้าไม่ได้ท าผิดกฎหมายเสียหน่อย”พอเห็นว่าชายผู้นั้นยังคงดื้อ
