กตรง ๆ ว่า
จะช่วยเหลือ อีกฝ่ายคงไม่ยอมรับ ประจวบกับเขาที่จะใช้โอกาสนี้ช่วยช่วยเหลือสกุลโม่ด้วยแท้จริงแล้ว หนานรุ่ยไม่รู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยได้เปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนจากเดิมที่เคยเคร่งครัดกับตนเอง เขาเรียนรู้ที่จะปรับตัวและพิจารณาตัดสินใจตามสถานการณ์มาจากเฮ่อจือหร่านแล้วยิ่งไปกว่านั้น ภรรยาของเขายังช่วยชีวิตเต๋อเฟยเหนียงเหนียงไว้ไม่ต้องพูดถึงตั๋วเงินเพียงเท่านี้ แม้จะมีมากเป็นสิบเท่าร้อยเท่าก็ไม่ถือว่าเกินไปโม่จิ่วเยี่ยรับตั๋วเงินไว้โดยไม่มีท่าทีปฏิเสธ สายตาจดจ้องไปที่นกพิราบตัวนั้น“นกพิราบตัวนี้มีอะไรพิเศษหรือ?”หนานรุ่ยเห็นโม่จิ่วเยี่ยไม่ปฏิเสธตั๋วเงินที่ตนมอบให้ก็ดีใจ เขาวางกรงนกพิราบขาวไว้บนพื้นอย่างระมัดระวัง“เจ้าอย่าได้ดูถูกสิ่งนี้ นี่เป็นสมบัติล ้าค่าของคนลึกลับ เขาเคยใช้นกพิราบขาวตัวนี้ส่งจดหมายมาให้ข้า”พูดถึงการส่งจดหมาย โม่จิ่วเยี่ยก็นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน ชายชาวหนานเจียงที่ยึดครองกิจการเดินเรือเคยพูดว่านกพิราบส่งสารของปรมาจารย์ซือเหมิงหายไป ดังนั้นเขาจึงไม่กล้ากลับไป และอยู่เป็นนายใหญ่ของที่นั่น
หรือว่านกพิราบในมือของหนานรุ่ยคือตัวที่ชายชาวหนานเจียงท าหายไป?“ขอถามองค์ชาย เหตุใดท่านถึงมั่นใจว่านี่คือนกพิราบที่ส่งจดหมายมาให้ท่าน และท่านได้นกพิราบตัวนี้มาอย่างไร”หนานรุ่ยก้มลงเปิดกรง หยิบนกพิราบออกมาแล้วกางปีกมันออก“เจ้าดูตรงนี้สิ ในปีกของนกพิราบตัวนี้มีขนสีทองอยู
