นคนช่างสังเกต นางเห็นว่าเสื้อผ้าของโม่จิ่วเยี่ยเปียกอีกรอบ จึงดึงเขามานั่งหน้ากองไฟ เพื่อให้เขาได้ผิงเสื้อผ้าให้แห้งโม่จิ่วเยี่ยเองก็เห็นว่ากองถ่านที่กองอยู่มุมถ ้านั้นเหมือนจะเพิ่มขึ้นกว่าเดิมเขาจ้องมองเฮ่อจือหร่านอย่างพิจารณา แต่แววตาใคร่รู้ในตอนนี้มีน้อยกว่าแต่ก่อนมากบางทีเขาอาจจะเห็นเรื่องแปลกประหลาดเช่นนี้มามาก จนเริ่มชาชินไปเสียแล้ว…เฮ่อจือหร่านกางกระโจมแล้วออกไปเก็บกิ่งไม้ด้านนอก
จะให้ท าอย่างไรได้ เพราะเครื่องครัวทั้งหมดถูกทิ้งไว้ที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านหลิวแล้ว เนื้อหมูป่าเหล่านี้จึงท าได้เพียงย่างกินเท่านั้นแต่ขอแค่ทุกคนมีอะไรตกถึงท้องก็พอพวกเจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้อยู่เฉย เพื่อจะได้กินเนื้อหมูป่าเร็วขึ้น ทุกคนต่างหยิบมีดสั้นของตนออกมา พวกเขาหั่นเนื้อหมูป่าเป็นชิ้นเท่าๆ กันตามค าขอของเฮ่อจือหร่านเหล่าสตรีรับหน้าที่เสียบเนื้อหมูป่าทั้งหมดเข้ากับไม้อาหารเย็นส าหรับคนจ านวนมากขนาดนี้ เฮ่อจือหร่านคนเดียวคงจัดการไม่ไหว ดังนั้นจึงใช้ถ่านในถ ้าทั้งสามแห่งให้เป็นประโยชน์เพื่อให้ต่างคนต่างท ากันเองเจ้าหน้าที่และคนอีกสามตระกูลไม่มีเครื่องปรุงรส จึงต้องกินเนื้อหมูป่าที่ไม่มีรสชาติอะไรเลย แต่สกุลโม่นั้นต่างออกไปในถุงของเฮ่อจือหร่านมีทุกอย่าง…มีเกลือและขวดเล็ก ๆ ที่บรรจุน ้ามันเช่นกันไม่เพียงเท่านั้น เฮ่อจือหร่านยังแอบโรยเครื่องเทศที่มีกลิ่นไม่แรงนักลงบนเนื้อย่างอีกด้วยต้องบอกว่า อาหารเย็นของ
