ถึงได้แจกแจงเุิงนทั้งหมดต่อหน้าทุกคนเช่นนี้?ไม่นานนัก พวกเขาก็ได้ค าตอบเฮ่อจือหร่านหยิบเงินยี่สิบต าลึงยื่นให้เซี่ยเทียนไห่“ท่านลุงเซี่ย นี่เป็นส่วนของพวกท่านเจ้าค่ะ”เซี่ยเทียนไห่รับเงินมาด้วยสีหน้าฉงน ยี่สิบต าลึงส าหรับตระกูลเซี่ยในตอนนี้ นับว่าเป็นเงินก้อนโตทีเดียวถ้าใช้จ่ายอย่างประหยัด เงินจ านวนนี้คงพอให้ครอบครัวของพวกเขากินอยู่ได้หลายเดือนเลยทีเดียวเฮ่อจือหร่านยื่นเงินให้ แต่เซี่ยเทียนไห่กลับมีท่าทีล าบากใจ จะรับก็ไม่เชิง จะไม่รับก็ไม่ใช่เขาหันหน้าไปมองเผิงวั่งอย่างลืมตัวเผิงวั่งเห็นดังนั้นก็ท าเพียงแค่ยักไหล่“นางมอบให้ท่านก็รับไว้เถอะ พวกท่านตระกูลเซี่ยก็มีส่วนร่วมในการฆ่าฝูงหมาป่า ทั้งถลกหนังและท าเนื้อตากแห้ง นี่เป็นสิ่งที่พวกท่านควรได้รับ”ในใจของเผิงวั่ง เขารู้สึกว่าเงินยี่สิบต าลึงที่ให้กับตระกูลเซี่ยนั้นมากเกินไปสักหน่อย
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีส่วนร่วมในสิ่งที่เขาพูดไปจริง แต่ถ้าคิดดูให้ดีแล้ว ในบรรดาหมาป่าห้าสิบตัว อย่างน้อยสี่สิบตัวก็เป็นฝีมือของโม่จิ่วเยี่ยกับภรรยาเขาแม้ว่าพวกเขาจะออกแรงถลกหนังและย่างเนื้อตากแห้งไปไม่น้อยแต่ก็ไม่น่าจะถึงกับต้องได้ค่าแรงมากขนาดนี้เฮ่อจือหร่านเองก็รู้เรื่องนี้ดี แต่ที่นางเลือกท าเช่นนี้ก็เพราะไตร่ตรองมาอย่างดีแล้วตระกูลเซี่ยเป็นตระกูลของพี่สะใภ้รอง นับตั้งแต่ที่นางได้ปรับความเข้าใจกับโม่จิ่วเยี่ยอย่างถ่องแท้แล้ว นางก็รู้ดีว่าทั้งตระกูลเซี่
