อเมื่อเห็นจุดจบของตระกูลหลี่ ทุกคนต่างก็ทอดถอนใจดูเหมือนว่าความคิดที่อยากจะหลบหนีนั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ไม่เพียงแต่จะส่งผลกระทบต่อครอบครัวเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงชีวิตของพวกเขาด้วยหลี่โหรวเอ๋อร์เป็นตัวอย่างที่ดี นางไม่เพียงตายไปแล้วเท่านั้น แต่ยังท าลายครอบครัวเช่นนี้ด้วย…เมื่อเงาร่างของตระกูลหลี่หายไปจากสายตาของทุกคน ท้องฟ้าก็สว่างขึ้นแล้วหลังเฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยกลับมา บรรดาพี่สะใภ้ของพวกเขาก็เริ่มเตรียมอาหารเช้าร่างกายของเจ้าของร่างเดิมไม่ได้รับการฝึกฝนมามากนัก มันจึงค่อนข้างอ่อนแอ เฮ่อจือหร่านก าลังหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า แม้ว่านางจะต้องการไปช่วยพี่สะใภ้ แต่นางก็ท าไม่ได้
ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นท่าทีของเฮ่อจือหร่าน จึงรีบกล่าวขึ้นว่า “การออกตามหาเซี่ยหลินท าเอาเจ้าเหน็ดเหนื่อยไม่น้อย อาหารเช้าวันนี้เจ้าไม่ต้องลงมือท าแล้ว ปล่อยให้พี่สะใภ้ของเจ้าจัดการเถอะ”“ต่อไปพวกเจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี ใช้ชีวิตคุ้มค่า จากนี้ไปก็ให้พวกพี่สะใภ้ฝึกฝนไว้บ้าง”เฮ่อจือหร่านเองก็ไม่ได้ฝืนตัวเองอีก “เช่นนั้นข้าขอตัวไปพักผ่อนสักครู่ ตอนนี้ข้าเหนื่อยมากจริง ๆ”ว่าแล้วนางก็ยกมือขึ้นทุบไหล่เบา ๆโม่จิ่วเยี่ยเห็นดังนั้นจึงเอ่ยถาม “เจ้าอยากให้ข้าช่วยหรือไม่”ในเวลานี้เฮ่อจือหร่านอยากจะบีบนวดตัวมาก“ท่าน…นวดเป็นหรือ”โม่จิ่วเยี่ยมองมือของตนอย่างเหม่อลอย“พวกเราลองดูก็ได้”เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเห็นดังนั้น จึงรีบกล่า
