วแทนบุตรชายของตนทันที่“จิ่วเยี่ยของเรานวดเก่งที่สุด บิดาของเขาออกไปรบตลอดทั้งปีท าให้เจ็บปวดได้ง่าย จิ่วเยี่ยจึงเรียนการนวดให้บิดาตั้งแต่เด็กนอกจากเขาจะออกแรงมากไปหน่อยแล้ว อย่างอื่นก็ล้วนดีหมด”เฮ่อจือหร่านเลิกคิ้ว มองชายหนุ่มด้วยความประหลาดใจ “ไม่คิดเลยว่าท่านจะมีฝีมือเรื่องอย่างนี้ด้วย”
โม่จิ่วเยี่ยถูกภรรยาเอ่ยหยอกล้อก็หน้าแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อยเพื่อไม่ให้นางเห็นความผิดปกติ เขาจึงก้มหน้าเดินไปอยู่ด้านหลังนางมือทั้งสองข้างของเขาเรียวยาวและเห็นข้อกระดูกงดงามชัดเจนเมื่อวางลงบนไหล่ของนางอย่างแผ่วเบาแล้ว เขาก็เริ่มบีบนวดอย่างช านาญเขานวดไปได้ไม่กี่ครั้ง ชายหนุ่มก็อดพูดออกมาไม่ได้“ต่อไปเจ้าต้องกินมาก ๆ หน่อย ร่างกายผอมบางเกินไปแล้วนวดไปก็เจอแต่กระดูก ข้าไม่กล้าออกแรงมากเลย”“ผอมบางที่ไหนกัน ข้าว่าแบบนี้ก็ดีแล้ว”เฮ่อจือหร่านค่อนข้างพอใจกับรูปร่างของเจ้าของร่างเดิมถึงแม้โดยรวมจะดูผอมบางไปหน่อย แต่ส่วนที่ควรจะมีเนื้อมีหนังก็ไม่ได้ขาดตกบกพร่องไปเลยสักนิดรูปร่างแบบนี้ หากเป็นชาติก่อน ถือว่าเป็นรูปร่างอย่างที่ใคร ๆต่างก็ใฝ่ฝันอยากจะมีกันทั้งนั้น“แต่ก็ยังถือว่าผอมไปอยู่ดี” โม่จิ่วเยี่ยยังคงยืนกรานความคิดเดิมเฮ่อจือหร่านก าลังจะเถียงกลับ แต่ก็เห็นเผิงวั่งเดินเข้ามาหาพร้อมกับจางชิง
เมื่อเผิงวั่งเห็นโม่จิ่วเยี่ยก าลังนวดไหล่ให้นาง เขาก็อดเอ่ยปากหยอกล้ออีกฝ่ายไม่ได้“โอ้โห…คู่รักข้าวใหม่ปลามันนี่ช่าง
