เมิ่ง
เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าตนควรจะเริ่มจากตรงไหนเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับจางซิ่วเอ๋อ
แม้ว่าท่านหมอเมิ่งจะเป็นหมอ แต่เขาก็มีความเป็นสุภาพบุรุษยิ่ง
ไม่ต้องกล่าวถึงเลยว่าเขามีความคิดเช่นนั้นกับจางซิ่วเอ๋อหรือไม่ แม้ว่าเขาจะมีความคิดเช่นนั้น ท่านหมอเมิ่งก็จะ ะไม่ใกล้ชิดกับจางซิ่วเอ๋อมากจนเกินไปจนกว่าทั้งสองจะได้จัดพิธีการอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา
แต่ในตอนนี้เขาเพียงมีความสัมพันธ์กันมาอย่างยาวนาน ซึ่งทุกสิ่งท่านหมอเมิ่งเก็บซ่อนเอาไว้ เขาคิดเสมอว่าจางซิ่ วเอ๋อเป็นของตน
ด้วยวิธีนี้ ท่านหมอเมิ่งจะไม่ถูกกีดกันมากเกินไปเมื่อเผชิญหน้ากับจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกเคอะเขินเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำอธิบายของท่านหมอเมิ่ง
ใบหน้าของนางแดงเล็กน้อยก่อนจะกล่าวขึ้น “ไม่เป็นไรหรอก ข้าไม่ใช่เด็กน้อยในสายตาท่านงั้นหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อพูดบางอย่างออกมาเพื่อสร้างความขบขัน หวังจะบรรเทาบรรยากาศที่น่าอึดอัดใจระหว่างคนสองคน
ความจริงแล้วจางซิ่วเอ๋อไม่ได้รู้สึกอะไรกับเรื่องนี้เลย หมอเพียงช่วยเหลือนางในยามบาดเจ็บ นี่เป็นเรื่องปกติใ ในยุคสมัยปัจจุบัน ซึ่งจางซิ่วเอ๋อจะมัวมานั่งสนใจสิ่งเหล่านี้อยู่ตลอดเวลาได้อย่างไร
แม้แต่ในสมัยโบราณ ในฐานะหมอแล้ว
