ท่านหมอเมิ่งไม่จำเป็นต้องเคารพกฏใดมากมายเพื่อดูแลรักษาผู้คนในชนบทนี้
หากเถี่ยเสวียนไม่พูดมากขึ้นมา เรื่องทั้งหมดคงจะจบลงด้วยดี
แต่สิ่งที่เถี่ยเสวียนกล่าวออกนั้นทำให้ทุกคนรู้สึกอับอาย
อันที่จริง เถี่ยเสวียนยังไร้เดียงสา
แน่นอนว่าเขาไม่ควรไปยุ่งเกี่ยวว่าจางซิ่วเอ๋อเหมาะสมกับใคร เถี่ยเสวียนรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับตน
แต่มันเป็นเพราะเขาเห็นดวงตาของเจ้านายดูราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเมื่อเห็นภาพนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะร้องเตือน นอีกฝ่าย
แม้จางซิ่วเอ๋อจะอยากแต่งงานใหม่ แต่ก็ไม่ควรให้บุรุษอื่นมาจับเนื้อต้องตัวต่อหน้าเจ้านาย มันมีแต่จะส่งผลเสีย!
เถี่ยเสวียนรู้สึกว่าหลังจากที่ท่านหมอเมิ่งปรากฏตัวขึ้น เจ้านายของเขาก็ดูย่ำแย่ลง เช่นนี้เขาจึงวางสถานะของ ท่านหมอเมิ่งไว้ในตำแหน่งศัตรูไปโดยสมบูรณ์ ดังนั้นเวลานี้เขาจึงเริ่มทำตัวน่ารำคาญตามใจตนเอง
ท่านหมอเมิ่งได้ยินจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนั้น แววเศร้าใจเล็กน้อยจนไม่ทันสังเกตก็ปรากฏในดวงตาของเขาวูบหนึ่ง
ส่วนเนี่ยหย่วนเฉียวหรือ? ในเวลานี้มุมปากของเขาหยักโค้งขึ้นเล็กน้อยราวกับอารมณ์ดี
ขณะนี้เขากำลังคิดกับตัวเอง จางซิ่วเอ๋อมองว่าท่านหมอเมิ่งเป็นเพียงอาวุโสใช่หรือไม่
