เอ๋อเดิมอยากจะพูดว่าจางต้าหูนั้นโง่เกินไป
แต่คำพูดนั่นก็เพียงแค่ค้างติ่งอยู่ในริมฝีปาก เมื่อคิดได้ว่าตอนนี้นางก็เป็นลูกสาวของจางต้าหูเช่นกัน จะกล่าวคำไม่ดีต่อหน้าแม่โจวก็คงจะไม่ดีนัก “บิดาของข้าใสซื่อเกินไปแล้ว!”
แม่โจวพยักหน้า “ซิ่วเอ๋อแม่เข้าใจเจ้า เจ้าวางใจเถอะ ในตอนนี้แม่ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ข้าไม่มีทางยอมให้คนพวกนี้รังแกพวกเราไปได้ตลอดไปหรอก!”
แม่โจวพูดแล้วลูบหน้าท้องตนเบา ๆ ลูกของนางคนนี้หากเป็นลูกชายก็คงดี ถ้าเกิดเป็นลูกสาวอีกคนเกรงว่านางคงไม่มีชีวิตที่ดีเท่าลูกสาวสามคนก่อนนี้แน่ และนางก็จำเป็นต้องหาทางหนีไปจากตระกูลจาง!
ความคิดนี้แม่โจวเพิ่งคิดได้เมื่อไม่นานมานี้
หากเป็นเมื่อก่อนล่ะก็ แม่โจวคงไม่มีความคิดที่จะต่อต้านเลยแม้แต่นิดเดียว
จางซิ่วเอ๋อเห็นท่าทางนั้นของแม่โจว ในใจก็รู้สึกลิงโลด ยังดีที่แม้ว่าแม่โจวจะดูอ่อนแอไปเสียหน่อย แต่ก็ไม่ใช่คนแบบไม้ผุพังยากจะเยียวยาแบบจางต้าหู ไม่อย่างนั้นนางก็คร้านจะจัดการเรื่องราววุ่นวายในตระกูลจาง
จางซิ่วเอ๋อมองแม่โจวทานข้าวเสร็จแล้วก็เปิดปากพูดขึ้นว่า “ท่านแม่ ถ้าไม่มีเรื่องอันใดแล้วข้าขอตัวกลับก่อนนะเจ้าค่ะ”
แม่โจวมองจางซิ่วเอ๋อแล้วพูด “เ
