านนั่นก็แล้วกัน”
ทุกคนรับคำและมัดคนเหล่านี้ไว้ ซึ่งบิดาของแม่เถาก็โดนมัดด้วย
ลูกสาวตระกูลเถาทั้งสามคนไม่โดนมัดก็จริง แต่เวลานี้แม่เฒ่าซ่งก็อาสาเรียกแม่เฒ่าสามสี่คนมาเฝ้าพวกนางไว้
แม่เถาร้อนใจขึ้นมา “ผู้ใหญ่บ้านซ่ง ท่านหมายความว่าอย่างไร? นี่ท่านจะจับตัวคนบ้านข้าไว้หรือ?”
จางซิ่วเอ๋อมองแม่เถาอย่างสังเวช นี่แม่เถายังไม่เข้าใจอีกหรือ? ตระกูลเถาของนางมาที่ตระกูลจางในวันนี้นับเป็นเรื่องที่ผิดมหันต์!
บัดนี้พวกเขาได้ทำให้ผู้ใหญ่บ้านซ่งไม่พอใจเสียแล้ว! มีหรือที่ผู้ใหญ่บ้านซ่งจะปล่อยให้พวกเขาได้อยู่อย่างสบาย?
ต่อให้ผู้ใหญ่บ้านซ่งไม่ใช่คนใจแคบเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่เพื่อหน้าตาของเขา เขาก็ไม่ปล่อยคนตระกูลเถาไปง่าย ๆ หรอก!
อีกทั้งตอนนี้แม่เถากำลังร้อนใจ ทำให้กิริยาท่าทางที่พูดกับผู้ใหญ่บ้านซ่งดูไม่ดีเท่าใด นี่มันเหมือนราดน้ำมันลงกองไฟชัด ๆ
ผู้ใหญ่บ้านซ่งแค่นเสียง “เจ้าไม่พอใจหรือ?”
“แม่เฒ่าจาง เจ้าจัดการลูกสะใภ้ของเจ้าด้วย!” แม่เฒ่าซ่งเสริมขึ้นมาอย่างซ้ำเติม
แม่เฒ่าจางจิกผมของแม่เถาและกระชากอย่างแรง ก่อนจะเอ่ยเสียงกราดเกรี้ยว “นังตัวซวยจอมสร้างเรื่อง เจ้ายังกลัวว่าขายหน้าไม่พอใช่ไหม? ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าให้ทำอย่างไรก็ทำตามซะ! หรือเจ
