ฉิน
จะให้จางอวี่หมินทำเสียเรื่องในตอนนี้ได้อย่างไร?
จางซิ่วเอ๋อจึงเอ่ยเสียงเย็นชา “ท่านอาเล็กหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ? ข้าแค่อยากจะเชิญสหายของข้าไปเป็นแขกที่บ้าน ท่านพูดเรื่องน่ากลัวแบบนี้ขึ้นมามันหมายความว่าอย่างไร?”
จางอวี่หมินโพล่งขึ้นมาทันที “สหาย? แม่ม่ายน้อยอย่างเจ้าน่ะเหรอจะผูกมิตรกับผู้ชาย…”
“ท่านไม่เชื่อถือในตัวคุณชายฉินหรือเจ้าคะ?” จางซิ่วเอ๋อพูดขัด
คุณชายฉินเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อใช้ตัวเขาเป็นเกราะกำบัง ใบหน้าของเขาก็ไม่ฉายแววขุ่นเคืองอีก กลับมีรอยยิ้มหนึ่งผุดขึ้นมา
เด็กติดตามชุดเขียวที่ยืนอยู่ข้างกายคุณชายฉินได้เห็นรอยยิ้มนี้ก็คาดเดาไม่ถูกกับอารมณ์ของเจ้านายตน เขากำลังคิดอะไรอยู่นะ
เขารู้มานานแล้ว ว่าถ้าคุณชายของเขายิ้มแบบนี้ นั่นหมายความว่าใครสักคนกำลังจะโชคร้าย
แต่หลังจากได้เจอจางซิ่วเอ๋อผู้นี้แล้ว คุณชายของเขาก็ดูเหมือนจะยิ้มบ่อยขึ้น ไม่เพียงจางซิ่วเอ๋อผู้นี้จะไม่โชคร้าย แต่ยังอยู่ยั้งยืนยงมาจนถึงบัดนี้ด้วย ดูจากท่าทางของคุณชายแล้ว เขาก็ไม่มีเจตนาในการทำให้จางซิ่วเอ๋อต้องประสบความโชคร้ายแต่อย่างใด
ไม่อย่างนั้นหากว่าคุณชายค้นพบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง เขาก็คงหาคนอื่นมาจัดการจางซิ่วเอ๋อไปแล้ว
จางอวี่หมินบังเกิดความร้อนตัวขึ้นมาทันทีที่จางซิ่วเอ๋อพูดเช่นนั้น จางซิ่วเอ๋อพูดอะไรน่ะ? กำลังบอกว่าเป็นตนเองที่ทำให้คุณชายฉินรู้สึกขุ่นเคืองงั้นหรือ?
นางไม่เพียงแต่ไม่อาจทำให้คุณชายฉินมีคว
