ังฐานะตัวเองทำให้นางรู้สึกปลอดภัยขึ้น เพราะฉะนั้นปิดบังได้นานแค่ไหนก็ให้นานเท่านั้น
และโชคดีที่จางซิ่วเอ๋อไม่ได้เฉียดไปใกล้ ๆ อิ๋งเค่อจวี
เพราะตอนนี้คุณชายฉินที่จางซิ่วเอ๋อพยายามหลบหน้าตลอดได้อยู่ที่อิ๋งเค่อจวี
เรื่องที่คุณชายฉินต้องสะสางนั้นสำเร็จไปได้ประมาณหนึ่งแล้ว ตอนนี้จึงมากินข้าวที่อิ๋งเค่อจวีเหมือนปกติ
นี่เป็นครั้งแรกที่คุณชายฉินมาที่อิ๋งเค่อจวีหลังจากลับมายังแคว้นชิงสือและมาที่เมือง
คุณชายฉินเป็นลูกค้ารายใหญ่ของอิ๋งเค่อจวี เถ้าแก่เฉียนจึงต้อนรับด้วยตัวเอง
ไม่นานนัก โต๊ะของคุณชายฉินก็มีอาหารวางอยู่เต็ม
เถ้าแก่เฉียนมองคุณชายฉินยกตะเกียบขึ้นอย่างสง่างาม คีบเนื้อปลามากินด้วยสายตาเปี่ยมด้วยความคาดหวัง
เถ้าแก่เฉียนนึกในใจ นี่เป็นครั้งแรกที่คุณชายฉินกินอาหารที่ใส่เครื่องเทศ
เขาคาดหวังในใจประมาณหนึ่ง แน่นอนว่าเถ้าแก่เฉียนก็กังวลใจประมาณหนึ่งด้วย
เขากังวลว่าอาหารจะถูกปากคุณชายฉินหรือไม่ ถึงอย่างไรท่านเทพคุณชายฉินนั้นเอาใจยากสุด ๆ มาโดยตลอด บวกกับแม่นางเถาฮวาเป็นคนให้เครื่องเทศนี้ ด้วยเมื่อก่อนหน้านั้นแม่นางเถาฮวาเคยล่วงเกินคุณชายฉินไว้….
เถ้าแก่เฉียนจึงไม่มั่นใจอยู่นิดหน่อย
คุณชายฉินกินเข้าไปได้หนึ่งคำก็ชะงัก คิ้วขมวด
เถ้าแก่เฉียนเห็นแล้วใจเต้นระทึก กลัวว่าตัวเองจะเอาใจคุณชายฉินผิดกลายเป็นล่วงเกินแทน
จากนั้นปมคิ้วของคุณชายฉินก็ค่อย ๆ คลายออก และเขาก็โบกมือ
เถ้าแก่เฉียนดีใจ รู้ว่าคุ
