นางอย่างไร
ท่านหมอเมิ่งมองจางซิ่วเอ๋ออย่างมีความหมายก่อนจะกล่าวขึ้น “เจ้าเป็นผู้หญิงที่ดีจริง ๆ”
ถ้าจางซิ่วเอ๋ออยากแต่งเข้าบ้านตระกูลสวี่จริง ๆ นางทำเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องใหญ่ไปเลยก็ได้ ทำข้าวสารให้เป็นข้าวสุก บีบให้แม่หลินต้องรับนางเข้าบ้าน จะมาตามหมอให้สวี่อวิ๋นซานเงียบ ๆ ทำไม?
“เจ้าวางใจเถอะ เรื่องนี้ข้าไม่บอกใครหรอก” ท่านหมอเมิ่งให้คำสัญญา
จางซิ่วเอ๋อซาบซึ้งจากใจ ท่านหมอเมิ่งเป็นคนดีสุดยอดไปเลย
ทุกครั้งที่นางเจอเรื่องยุ่ง ๆ ท่านหมอเมิ่งจะคอยช่วยนางเสมอ
“เจ้ารอข้าอยู่ตรงนี้ ข้าไปเอากล่องยาก่อนแล้วจะไปกับเจ้า” ท่านหมอเมิ่งบอก
เวลาแบบนี้จางซิ่วเอ๋อไม่ค้างอยู่ในบ้านนาน นางกลับไปรอท่านหมอเมิ่งบนรถลาก ท่านหมอเมิ่งทำอะไรไวมาก ไม่นานนักเขาก็เตรียมของที่ต้องใช้เรียบร้อย ลงกลอนประตูและมาขึ้นรถ
พอมาถึงหน้าบ้านเฒ่าหลี่ จางซิ่วเอ๋อยื่นตำลึงเงินให้พลางกล่าว “ท่านปู่ส่งถึงนี่ก็พอ ถ้าเข้าไปด้านในอีกเดี๋ยวคนในหมู่บ้านที่นอน ๆ อยู่จะตื่นเอา ตอนนี้ทุกคนลำบากกันหมด พรุ่งนี้คงต้องทำงานแต่เช้า…..”
“ได้เลย” เฒ่าหลี่รับคำ
จางซิ่วเอ๋อพาท่านหมอเมิ่งรุดหน้าไปบ้านผีสิง แวะรับจางชุนเถาที่บ้านบัณฑิตจ้าว
ตอนนี้บัณฑิตจ้าวรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ซึ่งจางซิ่วเอ๋อไม่คิดจะปิดบังบัณฑิตจ้าว นางเชื่อว่าเขาไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปหรอก
บัณฑิตจ้าวเป็นห่วงจริง ๆ จึงพาจ้าวเอ้อร์หลางตามมาด้วย
จางซิ่วเอ๋อคิดว่ามากันเยอะก็ด
