ง
“เจ้าเด็กนั่นต้องมาบ้านจางซิ่วเอ๋อแน่ ๆ เจ้าคอยดู! ข้าจะไปจับเขากลับมาเดี๋ยวนี้ ต่อให้วันนี้เขาไม่อยากร่วมรักกับเจ้าก็ต้องร่วม! รอจนร่วมรักกันแล้วเขาต้องยอมแต่งงานกับเจ้าแน่!” เสียงแม่หลินดังลั่นเต็มไปด้วยโทสะ นางยังอยู่ห่างจากบ้านผีสิงระยะหนึ่ง แต่เสียงดังเข้ามาเป็นห้วง ๆ เสียแล้ว
จางซิ่วเอ๋อได้ยินก็อดหัวเราะเย็น ๆ ในใจไม่ได้ แม่หลินนี่ตลกจริง ๆ!
มิน่าล่ะหลีฮวาถึงกล้าขนาดนั้น ที่ไหนได้มีแม่หลินคอยยุแยงอยู่ด้านหลังนี่เอง
สวี่อวิ๋นซานได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแล้วต้องรีบปิดประตู ก่อนจะคล้องกลอนประตู
จางซิ่วเอ๋อเห็นแบบนั้นรีบถามขึ้น “เจ้าทำอะไร”
จางซิ่วเอ๋อกลัวว่าแม่หลินจะได้ยินจากข้างนอก ถ้าแม่หลินรู้ว่าสวี่อวิ๋นซานอยู่ในบ้านนางจริง ๆ ไม่รู้ว่าจะอาละวาดขนาดไหน!
“ซิ่วเอ๋อ ข้าขอร้อง เจ้าช่วยข้าหน่อย ข้าไม่ขออะไรเลย ขอแค่เจ้าให้ที่ข้าพักพิง อย่าส่งตัวข้าให้ท่านแม่ข้า” สวี่อวิ๋นซานเริ่มสะอื้น
ชายหนุ่มผู้นี้เป็นถึงบุรุษกล้าในละแวกนี้ แต่ถึงอย่างไรก็ยังอายุน้อย และโดนมารดากับน้องสาวตัวเองบีบคั้นหลอกลวง เวลานี้ย่อมทำอะไรไม่ถูก ต้องน้ำตาตกเป็นธรรมดา
เขาเองก็ถูกบีบคั้นจนหมดหนทาง
“ซิ่วเอ๋อ ข้ารับปากเจ้า ถ้าเจ้ายอมช่วยข้า พ้นคืนนี้ไปข้าจะไม่มายุ่งกับเจ้าอีก” เสียงของสวี่อวิ๋นซานเต็มไปด้วยความขอร้องอ้อนวอน
ตอนนี้จางชุนเถาก็เริ่มมองออกแล้ว นางเอ่ยเสียงเบา “พี่ เมื่อก่อนพี่สวี่ดีกับพวกเรามาก ต่อให้พ
