ฉียว’ ก็เสร็จ ด้านข้างมีตัวอักษรเล็ก ๆ อีกแถวว่า ‘แม่จางเป็นผู้ตั้งป้าย’จางซิ่วเอ๋อคิดไปคิดมาแล้วก็ซื้อกระดาษเงินกระดาษทองและเทียนเพิ่ม จะเล่นละครทั้งทีก็ต้องเล่นให้ครบชุดหลังจากออกมาจากร้านโลงศพ จางซิ่วเอ๋อพาทุกคนเดินเล่นอยู่ในเมือง นางคิดไปคิดมาก่อนจะไปซื้อชุดชั้นในผ้าฝ้ายอ่อนให้แม่โจวและจางซานยาที่ร้านผ้าเสื้อผ้าที่ใส่ด้านนอกนางไม่กล้าให้พวกนางใส่แบบดี ๆ ใส่ไปก็รักษาไว้ไม่ได้แต่เสื้อด้านในคนตระกูลจางจะหน้าด้านแย่งเหรอแม่โจวปฏิเสธไม่ได้ ได้แต่รับไว้จางซิ่วเอ๋อไปซื้อเนื้อกับพ่อค้าซุนอีก คราวนี้นอกจากเนื้อสามชั้น 2 ชั่ง จางซิ่วเอ๋อยังซื้อขาหมูอีกสี่ขาบวกกับเครื่องในพวงหนึ่งจากนั้นนางก็ซื้อพวกแป้งด้วยแล้วถึงยอมจบการซื้อ ยิ่งตอนที่เห็นข้าว และนึกได้ว่าตัวเองไม่ได้กินข้าวนานแล้วจึงกัดฟันซื้อมาด้วยนิดหน่อยความเร็วในการใช้เงินของจางซิ่วเอ๋อทำให้แม่โจวเห็นแล้วปวดฟันก่อนกลับ แม่โจวจะคืนตำลึงเงินในมือที่เหลือให้จางซิ่วเอ๋อจางซิ่วเอ๋อให้ไปแล้วก็ไม่คิดจะเอาคืน “แม่ เก็บไว้ใช้เถอะ”พูดมาถึงตรงนี้จางซิ่วเอ๋อก็เอ่ยเสริมอย่างเป็นห่วง “แต่แม่อย่าให้คนอื่นรู้นะ คนอย่างท่านย่าข้าถ้ารู้ว่าแม่มีเงินนะ แค่ขอไปไม่เท่าไหร่หรอก ข้าว่านางต้องโวยวายให้เป็นเรื่องอีกแน่ ๆ”แม่โจวจะไม่รู้สิ่งที่จางซิ่วเอ๋อกังวลได้อย่างไร จึงเอ่ยขึ้นทันที “ซิ่วเอ๋อ ที่เจ้าพูดมาข้าเข้าใจ”“แต่เงินนี่แม่เอาไปแล้วมันร้อนมือนะ” แม่โจ
