็ตั้งใจจะพูดเรื่องนี้ให้ชัดเจนแล้วเลิกราไปต่อให้การทำแบบนี้จะทำให้ตระกูลสวี่ไม่ได้รับบทลงโทษอะไร แต่คงทำให้พวกเขานึกกลัวนางอยู่ในใจขึ้นมาได้ อนาคตถ้าจะหาเรื่องอีกคงต้องคิดก่อนตอนนี้มีจ้าวเอ้อร์หลางออกตัวแล้ว! ก็เท่ากับมีพยาน พลิกสถานการณ์ไปในทิศทางที่มีประโยชน์กับจางซิ่วเอ๋อทันทีในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว จางซิ่วเอ๋อจะยอมปล่อยไปง่าย ๆ ได้อย่างไร?นางกัดฟันมองแม่หลิน “พวกท่านมีอะไรที่อยากพูดอีกไหม?”สีหน้าแม่หลินบิดเบี้ยวน่าเกลียด นางมองจ้าวเอ้อร์หลางอย่างเคียดแค้น “เป็นเด็กเป็นเล็ก อย่าพูดจาเหลวไหล!”“พ่อข้าห้ามไม่ให้ข้าพูดโกหก! ข้าเห็นก็คือเห็น ไม่ได้พูดเหลวไหล” เด็กชายตอบด้วยหน้าตาแน่วแน่ผู้ใหญ่บ้านจึงมองจ้าวเอ้อร์หลางและเอ่ยถาม “จ้าวเอ้อร์หลาง ค่อย ๆ เล่ามา ว่าตอนนั้นเจ้าเห็นอะไร”……………………………………………
การฆ่าคนต่อหน้าสาธารณะชน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ต้องเข้าคุก
จางซิ่วเอ๋อไม่อยากทำลายชีวิตตัวเองเพราะเศษเดนอย่างคนตระกูลสวี่ เพราะฉะนั้นต่อให้นางจะลงมืออย่างดุร้าย แต่จริง ๆ แล้วก็ยั้งมือไว้อยู่
ทว่าแม่หลินและหลีฮวากลับกลัวจนเสียสติ ตอนนี้เอาแต่กรีดร้องและคอยวิ่งหลบ
ขณะที่จางซิ่วเอ๋อกำลังไล่ตามแม่หลินและหลีฮวาในบ้าน ก็มีเสียงทุ้มต่ำดังมา “ยังไม่หยุดมืออีก! พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน!”
จางซิ่วเอ๋อเงยหน้า ก็เห็นผู้ใหญ่บ้านซ่งเดินฝ่าออกมาจากฝูงชนมาทางนี้
จางซิ่วเอ๋อถือปังตอในมือ ยืนหายใจหอบอยู่
