จึงไม่ทันระวังตัว
ในตะกร้าสานบนหลังของนางเป็นถังไม้ และในถังไม้มีน้ำกับปลาอยู่ ซึ่งหนักสุด ๆ
เดิมทีก็หนักท่อนบนเบาท่อนล่างอยู่แล้ว ครั้นโดนเสี่ยวเอ้อผลักอีก จางซิ่วเอ๋อจึงหงายหลังไปทันที
ขณะนี้จางซิ่วเอ๋อยืนอยู่ตรงหน้าประตูพอดี บังเอิญกว่านั้นคือเวลานี้มีคน ๆ หนึ่งกำลังเดินเข้ามาอีกด้วย
จางซิ่วเอ๋อจึงล้มหงายไปแบบนั้นและทับไปบนตัวคนผู้นี้
น้ำในถังไม้หกออกมา ปลาก็กระเด็นออกจากตะกร้าสาน
เรียกได้ว่า คนที่อยู่ข้างหลังจางซิ่วเอ๋อต้องซวยโดยไม่ทันตั้งตัว!
ชุดผ้าฝ้ายอย่างดีโดนสาดด้วยน้ำที่เหม็นกลิ่นคาวปลา แถมมีปลา 2-3 ตัวตกใส่…ดูแล้วน่าอับอายอย่างเหลือจะกล่าว
ตอนนี้บรรยากาศรอบด้านได้หยุดนิ่งไป
จางซิ่วเอ๋อไม่มีเวลาจะหันหน้าไปดูคนผู้นั้น เพราะตอนที่นางล้มลงไป คนผู้นี้ได้ผลักนางออกไปข้าง ๆ จนล้มกระแทกพื้น เจ็บเอวสุด ๆ ไม่ต้องดูก็รู้ว่าเคล็ด
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกในบัดดลว่าวันนี้ตัวเองไม่น่าออกจากบ้านเลย ไม่สิ บางทีนางอาจจะต้องซื้อปฏิทินไว้ดูฤกษ์ แล้วดูให้ดี ๆ ก่อนออกจากบ้าน!
ปกติตอนมาที่ตัวเมืองก็ไม่เห็นเคยเจอเรื่องซวยมากขนาดนี้?
ทำไมวันนี้บังเอิญเจอหมดเลยล่ะ?
มีแม่หลินนั่นแดกดันถากถาง แล้วยังเสี่ยวเอ้อที่โรงเตี๊ยมอีก
ต่อให้ไม่ซื้อปลาของนาง ก็ไม่เห็นต้องลงมือเลยนี่?
ผ่านไปครู่ใหญ่ จางซิ่วเอ๋อถึงกระเสือกกระสนคลานขึ้นมาได้ พอลุกขึ้นก็ได้ยินน้ำเสียงไม่พอใจ “เจ้าไม่มีตาหรืออย่างไร? ยังไม่รีบโขกศีรษะขอโ
