กดี ๆ ให้สวี่อวิ๋นซาน แต่ก็ไม่เกี่ยวกับนาง นางไม่มีทางชอบสวี่อวิ๋นซานเด็ดขาด!
คนที่นี่กลัวเทพยดาฟ้าดินอยู่ พอเห็นจางซิ่วเอ๋อสาบานถึงชีวิตขนาดนี้ก็ตกใจ หรือที่จางซิ่วเอ๋อพูดคือความจริง? แล้วนางถูกแม่หลินใส่ร้ายป้ายสี?
แต่แม่หลินจะสร้างเรื่องโดยไม่มีต้นสายปลายเหตุได้อย่างไร?
ในตอนที่ทุกคนงงงวย ก็ได้ยินจางซิ่วเอ๋อพูดต่อ “ไม่ใช่ว่าลูกชายท่านมาชอบข้าเองแล้วท่านเลยพาลมาหาเรื่องข้าหรอกหรือเจ้าคะ!”
คนบนเกวียนที่ได้ฟังก็ตกใจ หรือว่าสวี่อวิ๋นซานจะเป็นฝ่ายชอบจางซิ่วเอ๋อจริง ๆ
ถึงแม้ความเป็นไปได้ที่จางซิ่วเอ๋อชอบสวี่อวิ๋นซานจะมีมากกว่า แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปได้ทางเดียว
คนเราความชอบไม่เหมือนกัน ไม่แน่สวี่อวิ๋นซานอาจจะเป็นฝ่ายไปพัวพันกับจางซิ่วเอ๋อเสียเอง
แม่หลินเห็นจางซิ่วเอ๋อเถียงตัวเองฉอด ๆ ก็ยิ่งโมโห “ลูกข้าน่ะเหรอชอบเจ้า ลูกข้าน่ะเหรอชอบนังสำส่อนอย่างเจ้า เจ้าน่ะสิมายั่วยวนลูกข้า”
จางซิ่วเอ๋อได้ฟังก็เอ่ยเสียงเย็น “ข้าว่าท่านมีมารยาทหน่อยดีกว่า ข้าไปยั่วยวนลูกชายท่านตอนไหน?”
จางซิ่วเอ๋อโกรธขึ้นมาแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกัน? จู่ ๆ นางก็มาเจอเรื่องไม่ดีแบบงง ๆ
ดูท่าฐานะแม่ม่ายในหมู่บ้านนี้จะไม่มีใครชอบจริง ๆ ด้วย
แม่หลินแค่นเสียง “ยั่วยวนรึเปล่า เจ้ารู้อยู่แก่ใจ”
“เหอะ ที่ท่านพูดก็ตลกดีนะ พูดไปเรื่อยไม่มีหลักฐานใด ๆ ก็จะสาดน้ำเสียใส่ข้ารึ?” จางซิ่วเอ๋อเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
พูดมาถึงตรงนี้จางซิ่วเอ
