างซิ่วเอ๋อนั้น พ่อของนางเป็นคนซื่อ ๆ กตัญญูจนถึงขั้นโง่เขลา ส่วนแม่ผู้อยู่ตระกูลโจว เป็นคนผอมแห้งแรงน้อย ผู้หญิงที่น่าสงสารคนนี้มีลูกสาว 3 คนรวด
ปีนี้จางซิ่วเอ๋ออายุ 15 ปี นับว่าเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะ นางมีน้องสาวพ่อแม่เดียวกันอีก 2 คนคือจางชุนเถาและจางซานหยา
จางซิ่วเอ๋อใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การกดขี่ของแม่เฒ่าจาง นางมีนิสัยอ่อนแอมาก อย่างเรื่องแต่งงานครั้งนี้ที่นางไปเป็นเจ้าสาวแบบแทบจะไม่ขัดขืนเลย แต่คิดแล้วก็นะ ต่อให้จางซิ่วเอ๋อขัดขืน นางก็ไม่มีปัญญาทำอะไร
เมื่อจางซิ่วเอ๋อพอจะเรียบเรียงความทรงจำได้แล้ว ประตูห้องเล็กก็ถูกผลักออกเบา ๆ
เด็กสาวอายุ 12 ถึง 13 ปีคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ชุดสีเทานั่นดูก็รู้ว่าถูกแก้จากเสื้อผ้าผู้ชาย มันมีรอยปะอยู่เต็มไปหมด หน้าเล็ก ๆ ของนางก็ดูซูบตอบ ผมแห้งฟูเหมือนฟางข้าว มีเพียงดวงตาเท่านั้นที่เป็นประกาย
จางซิ่วเอ๋อตกใจมาก เธอหลับตาลงทันที
พอยัยหนูนี่เดินเข้ามา นางก็ตรวจดูบาดแผลของจางซิ่วเอ๋อด้วยความระมัดระวัง เด็กสาวลงมือแกะผ้าที่จางซิ่วเอ๋อพันแผลไว้ ก่อนจะทาอะไรบางอย่างลงไป
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกเจ็บแผลจึงลืมตาขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ จากนั้นก็มองเด็กสาวคนนี้ด้วยสายตาขุ่นเคือง
“พี่ใหญ่ไม่ต้องกลัว นี่เป็นยารักษาแผลที่พี่สวี่เอามาให้ มันดีกับบาดแผลนะเจ้าคะ” ยัยหนูรีบปลอบโยน
จางซิ่วเอ๋อจึงได้สติ นี่คือจางชุนเถาน้องรองของเธอ
“ชุนเถา….” เธอปริปากอย่างยากลำบาก
“พี
