จะเป็นเซี่ยชิงเหอ?”หลินถิงส่ายหน้า เอ่ยตามความจริง “คุณชายห้าไม่เหมาะนักที่จะเป็นฮ่องเต้”เขาชะงักเล็กน้อย ก่อนหัวเราะเบาๆ ถามกลับ “ครั้งเมืองหลวงเกิดโรคระบาด เขายังพยายามหาหมอเทวดามารักษาเจ้า เจ้าเองก็มองว่าเขาเป็นคนดี ถึงขั้นช่วยปิดบังฐานะให้ เหตุใดกลับบอกว่าเขาไม่เหมาะจะเป็นฮ่องเต้?”หลินถิงนิ่งคิดเล็กน้อย ก่อนตอบ “ข้ามิได้เพิ่งคิดเช่นนี้ แต่ตั้งแต่ก่อนแล้วก็เห็นว่าคุณชายห้าไม่เหมาะ เขาเป็นคนดีจริง เพียงแต่… จิตใจหนักแน่นในเรื่องความรักมากเกินไป”ในเรือนของตนเอง นางพูดอย่างไรก็ได้โดยไม่ต้องกังวล “การหนักแน่นในความรักมิใช่เรื่องร้าย แต่หากเป็นฮ่องเต้แล้วปล่อยให้ผู้คนรอบกายชักใยได้ง่าย เช่นนั้นย่อมกลายเป็นหุ่นเชิดได้โดยไม่ยาก”ต้วนหลิงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “เมื่อไม่กี่วันก่อน เซี่ยชิงเหอยังฝากให้ข้าทักทายเจ้าแทน”หลินถิงเลิกคิ้ว มองเขาด้วยความฉงน “ฝากให้ท่านทักทายข้าเมื่อไม่กี่วันก่อน? แล้วทำไมเพิ่งบอกวันนี้?”เขาตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก “วันนั้นลืมไป วันนี้เพิ่งนึกขึ้นได้”หลินถิงพยักหน้าเบาๆ เอื้อนเอ่ย “อ๋อ” มิได้ใส่ใจเป็นพิเศษ สำหรับนางกับเซี่ยชิงเหอแล้ว ก็เป็นเพียงแค่คนรู้จักที่ทักทายกันเท่านั้น“ช่วงนี้ในเมืองเป็นเช่นไร ยังวุ่นวายอยู่หรือไม่?” นางไม่ได้ออกไปนอกจวนพักใหญ่แล้ว ใจก็ยังอยากออกไปเดินดูอยู่บ้างต้วนหลิงเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นหิมะโปรยปรายลงปกคลุมหลังคาและกิ่งไม้จนขาวโพลน “เกื
