ก็ตกลงบน มีดสั้นที่หล่นอยู่ภายใน ใบมีดนั้นถูกชักออกจากฝักแล้วเฝิงฮูหยินพลันสะท้านในอก นางเข้าใจทันที……ที่แท้เหตุที่ต้วนหลิงขอให้ทุกคนออกไปพักเพียงชั่วครู่ หาใช่เพื่ออยู่ลำพังกับนางไม่ หากแต่เพื่อคิดจะตายตามหากมิใช่หลินถิงลืมตาตื่นขึ้นมาเสียก่อน เวลานี้เขาคงกลายเป็นศพไปแล้วนางเพียงรู้ว่าต้วนหลิงรักหลินถิงลึกซึ้ง แต่ไม่เคยคาดคิดว่าจะลึกถึงเพียงนี้ จนคิดจะนำชีวิตตามไปด้วยเพียงคิดก็อดใจหายมิได้คนตายฟื้นคืน นำความยินดีมาสู่ผู้คนมากมาย แต่ก็ทำให้บางคนอกสั่นขวัญแขวน บ่าวผู้หนึ่งหน้าซีดเผือด ร่างสั่นงันงก ถอยหลังไปสองก้าว พลางพึมพำว่า “คุณหนูเจ็ดมิใช่สิ้นลมไปแล้วหรือ? ไยจึงฟื้นคืนได้เล่า……”ต้วนหลิงยืนบังหน้าหลินถิง สายตาคมดุดันเอ่ยเสียงหนักแน่น “นางมิได้ตายเสียทีเดียว ที่เห็นเหมือนสิ้นใจนั้นเป็นเพียงอาการประหลาดของโรค มิใช่การตายจริง เพียงทำให้ร่างดูประหนึ่งไร้ชีวิต เราเองก็เกือบผิดพลาด จะฝังนางทั้งเป็นเสียแล้ว”แท้จริงถ้อยคำเหล่านี้หลินถิงตั้งใจจะเป็นผู้กล่าว ทว่าเขากลับชิงเอ่ยแทนผู้คนที่อยู่รอบข้างล้วนเบิกตากว้าง มองหน้ากันอย่างเหลือเชื่อ“ดูเหมือนสิ้นลม……?” หลายเสียงกระซิบด้วยความไม่แน่ใจ“มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?”ต้วนหลิงกุมมือนางที่กลับคืนสู่ไออุ่นปกติ “ก่อนหน้านี้ไม่ใช่เพียงหมอคนเดียวที่เคยกล่าวว่านางมีลักษณะชีพจรประหลาด บางคราเป็นเหมือนชีพจรแห่งความตาย อาจพรากเอาชีวิตไปได้ แต่บางครั้งก
