เมื่อรถม้าจอดสนิท รสจูบจึงสิ้นสุดลงเมื่อกลับถึงสกุลต้วน หลินถิงกับต้วนหลิงก็ตรงไปคารวะมารดาของเขา เฝิงฮูหยินเฝิงฮูหยินรู้ข่าวตั้งแต่เมื่อคืนว่าต้วนซินหนิงตั้งครรภ์ สีหน้าเศร้าหมองไม่คลายตลอดทั้งคืน ครั้นเห็นหลินถิงก้าวเข้ามาก็คลายยิ้มออก “เล่ออวิ๋น กลับมาแล้วหรือ ให้ข้าดูหน่อย…ผอมไปถนัดตา ครานี้คงเป็นเพราะจื่ออวี่มิได้ดูแลเจ้าให้ดี”ต้วนหลิงหาได้โต้แย้งไม่หลินถิง “……” ในใจนางอดสงสัยมิได้ว่าเฝิงฮูหยินตั้งใจมองข้ามแก้มกลมๆ ของนางไปหรือไม่ หากมิใช่ ก็คงมิอาจกล่าวได้ว่าผอมลง จึงตอบว่า “เปล่าดอกเจ้าค่ะ เมื่อวานท่านแม่ยังบอกข้าเลยว่าหน้าข้ากลมขึ้น”เฝิงฮูหยินกลับเพียงดึงมือนางมาจับไว้ ยิ้มบางเบา “แต่ในสายตาข้า เจ้าก็ยังดูผอมไปอยู่ดี ครานี้กลับมาต้องบำรุงร่างกายให้มากขึ้นหน่อย”หลินถิงพยักหน้ารับ “เจ้าค่ะ”นางมองออกว่าเฝิงฮูหยินอารมณ์มิใคร่รื่นรมย์นัก คาดว่าคงเพราะเรื่องที่ต้วนซินหนิงตั้งครรภ์ จึงมิได้อยู่นาน รีบล่าถอยกลับยังเรือนของตนเถาจูเฝ้ารอคอยดุจวันคืนยาวนาน ครั้นเห็นหลินถิงกลับมาก็ปลาบปลื้มจนน้ำตาร่วง รีบโผเข้ามาฉุดมือนางไว้แล้วร่ายยาวเล่าเรื่องสารพัดที่เกิดขึ้นระหว่างที่นางไม่อยู่ หลินถิงเพียงนั่งฟังอย่างอดทน รอจนเถาจูสงบลง จึงกลับเข้าห้องพักการจะเข้าเฝ้าฮ่องเต้จำต้องสวมอาภรณ์ขุนนาง ต้วนหลิงกำลังเปลี่ยนชุดอยู่พอดี เขาคลายสายรัดเอว ถอดอาภรณ์ออก เหลือเพียงเสื้อชั้นในสีขาวกับกางเกงผ้าบาง
