ำต้องซื้อยากระตุ้นราคะกลับมาซ่อนไว้ในจวน แล้วลอบวางยาเซี่ยจื่อม่อโดยที่ไม่มีผู้ใดรู้”แต่…จะซ่อนที่ไหนดี?หากนำไปซ่อนนอกห้อง เกรงว่าบ่าวที่ต้องมาปัดกวาดทุกเช้าจะพบเข้า หากซ่อนไว้ในห้อง เกรงว่าต้วนหลิงจะเป็นฝ่ายเจอเสียเอง นางมิใช่ผู้ที่มีนิสัยชอบเก็บของใส่หีบปิดกุญแจ หากวันหนึ่งอยู่ดีๆ กลับทำเช่นนั้น ก็มิพ้นทำให้เขาคลางแคลงใจ อีกทั้งต้วนหลิงคือรองผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพร ต่อให้ปิดกุญแจไว้ ก็ไม่พ้นสายตาและฝีมือเขาอยู่ดีทั้งของใช้ เสื้อผ้า เครื่องประดับ ล้วนเก็บรวมกันหมด ที่นางแตะต้องได้ เขาก็แตะต้องได้เช่นกัน หลินถิงขมวดคิ้วคิดหนัก หรือว่าจะไปขุดหลุมฝังยานอกห้องดีเล่า? อย่างน้อยไกลหูไกลตาต้วนหลิง บ่าวไพร่ก็ไม่อาจไปขุดดินตรวจสอบทุกซอกทุกมุมได้แต่ปัญหาก็คือ จะออกไปขุดโดยไม่ให้ผู้ใดเห็นได้อย่างไร?ครั้นกลางวัน นางกับต้วนหลิงแทบไม่เคยห่างกันแม้ครึ่งก้าว ไหนเลยจะมีจังหวะให้แอบไปขุดหลุม อีกทั้งบ่าวก็เดินตรวจตราอยู่เสมอ หากเป็นกลางคืนที่ผู้คนหลับใหลคงพอมีโอกาส เช่นนั้นแล้ว…คืนนี้แหละ รอเขาหลับก่อน ค่อยแอบออกไปทำการคิดแล้วก็โล่งอกไปครึ่งหนึ่ง อย่างน้อยไม่ต้องกังวลว่ายาจะหล่นจากอกเสื้อโดยไม่รู้ตัวทว่าเพิ่งจะตั้งใจแน่วแน่ เสียงน้ำก็พลันเงียบลง ต้วนหลิงอาบเสร็จแล้ว!เสียงการสวมอาภรณ์ดังลอดออกมา หลินถิงตกใจ รีบซ่อนห่อยากลับไปแนบไว้ที่สายคาดเอวอย่างเดิม เงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างไม่ให้พิรุธปรากฏต้วนห
