้ว”หลินถิงนึกถึงเรื่องราวที่เคยได้ยินเกี่ยวกับอิ้งจือเหอ จึงเอ่ยถามขึ้นว่า “แล้วเหตุใดท่านถึงต้องเสาะหาภาพวาดของเขาด้วยเล่า?”ต้วนหลิงกวาดตามองภาพบุรุษในม้วนผ้าอีกครั้ง ดวงตาเพ่งจ้องใบหน้าที่แตกต่างจากต้าเสวี่ยหนีโดยสิ้นเชิง ก่อนเอ่ยเสียงต่ำว่า “ข้าสงสัยว่าอิ้งจือเหอมีความเกี่ยวพันกับหัวหน้าตงฉ่าง”แท้จริงแล้ว ตั้งแต่ก่อนเข้าพิธีแต่งงานกับหลินถิง ต้วนหลิงก็ได้ลอบส่งคนสืบความเป็นมาของต้าเสวี่ยหนีแล้วด้วยองครักษ์เสื้อแพรกับตงฉ่างเป็นคู่ปรปักษ์กันมาแต่เดิม ทั้งสองฝ่ายล้วนเฝ้าหาโอกาสสาวความผิดของอีกฝ่ายเพื่อโค่นล้มลงจากอำนาจการสืบหาความจริง ย่อมต้องย้อนจากร่องรอยในอดีต ต้วนหลิงจึงให้คนไล่ตรวจสอบทุกสิ่งเกี่ยวกับต้าเสวี่ยหนีทว่าเรื่องราวในอดีตของเขากลับสะอาดราวกระดาษขาว ไม่อาจหาแม้แต่จุดด่างพร้อยเดียวได้และยิ่งสะอาดเกินควร ต้วนหลิงก็ยิ่งรู้สึกผิดปกติ จึงไม่เคยหยุดการสืบสาว ครั้งหนึ่งต้วนหลิงเคยจับกุมหวังจงมือขวาคนสนิทของต้าเสวี่ยหนี จากปากเขาได้ความว่าในทุกๆ ปี ต้าเสวี่ยหนีจะเดินทางไปยังเมืองซูโจวเสมอ แต่แท้จริงเขาไปทำสิ่งใดที่นั่น หวังจงกลับไม่อาจบอกได้แม้เป็นคนสนิทเพียงใด ต้าเสวี่ยหนีก็มิเคยเปิดเผยความลับทุกสิ่ง เขามักเก็บงำไว้ เฝ้ารอบคอบระวังภัยตลอดเวลา ทว่าเพียงเงื่อนงำเล็กน้อย ต้วนหลิงก็จะสาวไล่เรื่อยไปไม่หยุด จนถึงวันนี้ ในที่สุดก็เริ่มกระจ่างขึ้นบ้าง สิ่งที่ต้าเสวี่ยหนีทำที่ซูโจว หา
