ัวขึ้นบนโลกนี้พอดี!ต้าเสวี่ยหนีในปีนั้น ได้เข้าวังไปเป็นขันที ต่อมามีความชอบเพราะเอาตัวเข้าบังคมดาบแทนฮ่องเต้เจียเต๋อ จึงค่อยๆ ได้รับความไว้วางใจจากพระองค์ จนเลื่อนตำแหน่งขึ้นสูงสุด นั่งเก้าอี้หัวหน้าตงฉ่างจะมีเรื่องบังเอิญบนโลกนี้ได้ถึงเพียงนั้นหรือ? ต้วนหลิงไม่เคยศรัทธาในคำว่า “บังเอิญ” แม้ต้าเสวี่ยหนีจะมิใช่อิ้งจือเหอ แต่ก็มิอาจปฏิเสธได้ว่าระหว่างเขากับอิ้งจือเหอย่อมต้องมีเส้นใยความเกี่ยวพันอันซ่อนเร้นอยู่แน่แท้อิ้งจือเหอ…ต้วนหลิงเคยได้ยินชื่อบุรุษผู้นี้จากบิดา ทว่าแท้จริงแล้วเขารู้จักชื่อนี้มาตั้งแต่ยังเยาว์ ครั้งนั้นต้วนหลิงถูกส่งไปอยู่ยังสถานที่ปรุงโอสถของฮ่องเต้เจียเต๋อ ในที่นั้นมีผู้คนจำนวนมาก รวมทั้งญาติพี่น้องของอิ้งจือเหอด้วย พวกเขาเมื่อดื่มโอสถทดลองเข้าไปก็ทนทุกข์ทรมาน เพ้อพร่ำเรียกหานาม “อิ้งจือเหอ” อยู่ไม่ขาดครั้นฤทธิ์ยาสลายไป จิตสำนึกกลับคืนมา พวกเขาก็ยังคงเอ่ยถึงบุรุษนามนั้น หวาดหวั่นถึงชะตากรรมของเขาพวกเขากับต้วนหลิงมีชะตาใกล้เคียงกัน ถูกนำมาเป็นเหยื่อทดลองยา ต่างกันเพียงว่าด้วยชาติกำเนิด ต้วนหลิงได้รับความเกรงใจจากองครักษ์ ไม่ต้องถูกทรมานนอกเหนือจากการลองยา ทว่าอีกฝ่ายกลับถูกลากตัวไปเฆี่ยนตี ทรมานโหดร้ายอยู่บ่อยครั้งฮ่องเต้เจียเต๋อทราบว่าอิ้งจือเหอเคยช่วยชีวิตองค์ชายแห่งราชวงศ์ก่อน จึงหมายบีบให้ญาติมิตรเหล่านั้นสารภาพออกมา แต่พวกเขามิเคยปริปากก่อนต้วนหลิงจะถูกทำให
