ดได้อีกชั้นหนึ่งว่า เซี่ยจื่อม่อกับต้วนซินหนิงเป็นพระเอกนางเอกในนิยาย ก็หวั่นใจขึ้นมาว่าตนคงแทรกกลางไม่ได้จริงๆ พอคิดเช่นนี้ หลินถิงก็ยิ่งขัดเคือง***ช่วงวันถัดมา หลินถิงว่างมากนัก กิจการร้านผ้าเริ่มไปได้สวย มีเถ้าแก่ช่วยดูแล ไม่ต้องเหนื่อยกับเรื่องจิปาถะส่วนหอหนังสือก็งดรับงานไปชั่วคราว จินอันไจ้ก็มีเรื่องของตนที่ต้องสะสาง ส่วนต้วนหลิงนั้น ภายหลังลาพักเพื่อแต่งงานได้เพียงไม่นาน ก็กลับไปทำงานเช้ากลับค่ำอีกครั้งส่วนหนึ่งเป็นเพราะเรื่องที่เซี่ยชิงเหอคิดก่อกบฏ แท้จริงมิใช่เพียงเขาผู้เดียวที่วุ่นวาย เหล่าขุนนางในราชสำนักต่างก็หัวหมุนเป็นลิงห้อยต้นไม้แรกเริ่มฮ่องเต้เจียเต๋อยังมองว่าเซี่ยชิงเหอเป็นเพียงบัณฑิตอ่อนแอ แม้คิดก่อการกบฏก็มิควรสร้างคลื่นลมอันใดได้ แต่เพื่อความมั่นคง มิให้ฝันร้ายยืดยาว พระองค์ก็ทรงมีพระบัญชาให้แม่ทัพหญิงหยางเหลียงอวี้ยกทัพไปปราบเสียทว่าหยางเหลียงอวี้กลับล้มป่วย พระองค์จึงจำต้องเปลี่ยนแม่ทัพ ส่งผู้อื่นออกศึกแทนใครจะคาดคิดว่าเซี่ยชิงเหอกลับสามารถนำทัพเซี่ยบุกตะลุยไปได้อย่างต่อเนื่อง ยึดเมืองได้หลายแห่งติดต่อกันข่าวส่งกลับถึงเมืองหลวง ทำเอาราชสำนักตื่นตะลึงไปทั้งแผ่นดินเซี่ยชิงเหอก่อการจากเมืองซูโจว ยกทัพตีขึ้นเหนือราวพายุพัด เพียงไม่กี่เดือนกลับยิ่งทวีความแข็งแกร่งอย่างน่ากลัว ฮ่องเต้ทรงนั่งไม่ติดบัลลังก์ จึงทรงจำต้องเรียกหยางเหลียงอวี้ให้กลับออกศึกอีกครา แม้นนางยั
