มตายเพราะโรคระบาด ภาพนั้นทำให้เขารู้สึกเจ็บแน่นในอก เป็นความรู้สึกแปลกประหลาดอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนหลินถิงเองก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีโรคหวัดทั่วไปอยู่เช่นกัน ฤดูร้อนเช่นนี้ ผู้คนที่เป็นไข้หวัดเพราะลมร้อนมีอยู่มากมาย “จริงด้วย อาจเป็นเพียงลมร้อนก็ได้ ถ้าเช่นนั้นท่านช่วยไปหาหมอมาดูข้าทีได้หรือไม่”หากมีอาการปรากฏ หมอก็สามารถวินิจฉัยได้ว่าเป็นโรคระบาดหรือไม่ นางเริ่มรู้สึกสงบลงต้วนหลิงลุกจากเตียง คาดผ้ารัดเอว แต่งกายเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว ราวกับไม่รู้สึกถึงความร้อนรนในสถานการณ์แต่อย่างใด ใบหน้ายังคงสุขุมเยือกเย็นดังเดิม “ที่ถนนเป่ยฉางมีหมอประจำอยู่ ข้าจะไปตามเขามา”หลินถิงหยิบผ้าปิดหน้าออกมาสวม รักษาระยะห่างจากเขาอยู่เสมอเขาเหน็บกวานหยกประดับผม ผูกผมยาวเรียบร้อย แล้วหันกลับมามองนาง “เจ้าหลีกข้าไปเสียไกลเช่นนั้นทำไม?เจ้านอนร่วมเตียงกับข้ามาสามคืน หากจะติดโรค ก็คงติดไปตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว”หลินถิงคิดตาม เห็นว่ามีเหตุผล จึงมิได้ถอยหนีอีก แล้วหามุมหนึ่งนั่งลง “ท่านต้องอย่าลืมสวมผ้าปิดหน้าก่อนออกไปนะ ข้าไม่อยากให้ท่านติดโรคแล้วไปแพร่เชื้อต่อให้ผู้อื่น”ต้วนหลิงพยักหน้า รับคำอย่างง่ายดาย แล้วจึงออกจากห้องไป หลินถิงนั่งอยู่ลำพังในห้องใจสั่นระส่ำ เดิมทีวันนี้นางควรจะได้กลับจวนหลินไปพบท่านแม่ ใครจะรู้ว่าอยู่ๆ กลับมีไข้ขึ้นมา หวังเพียงว่าอาการนี้จะเป็นเพียงลมร้อน มิใช่โรคระบาดร้ายแรงนางหยิบจี้ทอง
