ห็นข้างใน นางเทน้ำลงอ่างอาบน้ำหลังฉากกั้น “ท่านต้วน……อดทนอีกนิดเถิด”ต้วนหลิงได้ยินเสียงนาง ขนตาที่เปียกชื้นขยับน้อยๆ แต่ฤทธิ์ยาไม่ได้ลดลง มีแต่รุนแรงขึ้น เจ็บปวด ร้อนราวกับมีไฟเผาทั้งร่าง เขาค่อยๆ โค้งร่างขึ้นด้วยความทรมาน นิ้วมือกรีดผ้าห่มจนขาด แม้ฉีกผืนผ้าได้ ก็ไม่อาจฉีกความปรารถนาออกจากกายใจ เขาอยากควบคุมมัน แต่สุดท้ายกลับถูกมันควบคุมเสียเองหลินถิงไม่ได้ยินเสียงตอบ จึงกลัวว่าเขาจะหมดสติ หากยังไม่สามารถขจัดพิษยาขณะมีสติได้ อาจส่งผลต่อร่างกายอย่างใหญ่หลวงนางวางถังน้ำ รีบเปิดม่านเข้าไป “ท่านต้วน!”ต้วนหลิงหันมองตามเสียง เห็นเป็นนางก็ยิ่งกำผ้าห่มแน่น ฤทธิ์ยาในกายร้อนแรงประหนึ่งน้ำมันเดือด นางกลับเป็นเสมือนหยดน้ำเย็นจากเบื้องบน พลันหยดลงมาเกิดเสียงฟู่ น้ำมันกระเด็นร้อนราวกับไฟไหม้ เขาอยากจะต้านทานฤทธิ์ยา แต่กลับอยากคว้านางเข้ามาหาแทนต้วนหลิงหลับตาแน่น อกกระเพื่อมรุนแรง ภาพเขาในยามนี้ทำให้หลินถิงตกใจจนใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ความรู้สึกหลากหลายตีรวนในอก ยาจากหอหมิงเยว่นี่……ฤทธิ์รุนแรงนัก ถึงกับทำให้บุรุษผู้เยือกเย็นเช่นเขา กลายเป็นเช่นผู้ติดยาอย่างไรอย่างนั้นหลินถิงเดินไปข้างเตียงเบาๆ คลายมือของเขาที่จับผ้าห่มไว้แน่น “ข้าหาน้ำเย็นมาให้แล้ว……”เพียงแตะตัวต้วนหลิงเบาๆ ก็รู้สึกเหมือนแตะเตาไฟ เขาพยายามจะผลักนางออก หลินถิงกลับไม่ยอมปล่อย กลัวว่าเขาจะทรุดล้มเพราะอาการรุนแรงนางประคองเขาไปทางอ่างอาบ
