้าย มีเด็กหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏตัว พวกข้าน้อยพยายามจับตัวแต่ก็พลาดไป เขามิได้เกี่ยวข้องกับผู้ลอบสังหาร แต่ข้าน้อยขอถามว่า ควรสืบหาที่มาของเขาหรือไม่?”คลื่นร้อนจากเพลิงเผาหอหวงเหอพัดผ่านเบื้องหน้า ภาพชายหนุ่มผู้สวมหน้ากากยืนเคียงข้างหลินถิงลอยขึ้นในหัวต้วนหลิง“เรื่องนี้ข้าทราบดีแล้ว ข้าย่อมมีการจัดการของข้าเอง”“ขอรับ” หัวหน้าหน่วยลังเลอีกครั้ง ก่อนเอ่ย “ใต้เท้า……ท่านยังร่างกายแข็งแรงดีหรือไม่?”ข่าวลือที่ว่าต้วนหลิงมีอาการวิงเวียนเมื่ออยู่ในที่เกิดเพลิงไหม้ แท้จริงเป็นสิ่งที่ต้วนหลิงเองแพร่กระจายออกมาดังนั้นแม้เป็นข้ารับใช้ใกล้ชิดก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นจริงหรือไม่ต้วนหลิงหัวเราะเบาๆ “ยังพอไหว” เสียงที่เอ่ยออกมาช่างคล้ายแฝงแววเย้าหยอกเล็กน้อย “ไปกันเถิด หอหวงเหอเกิดเพลิงไหม้ ขุนนางผู้ใหญ่เกือบสิ้นชีพ ในฐานะองครักษ์เสื้อแพร เราย่อมต้องสืบสวนจนกระจ่างแจ้ง”หัวหน้าหน่วยมองใบหน้าของต้วนหลิงที่งดงามเยียบเย็นอย่างอดไม่ได้ต้องนึกสงสารสำนักตะวันออกสำนักตะวันออกช่วงนี้ดูจะยื่นมือออกไปกว้างไกลเกินไป แถมยังยื่นผิดทางอีกด้วย เมื่อเห็นว่าไม่อาจดึงมาเป็นพวกได้ ก็คิดจะกำจัดเสียโดยเร็ว ช่างเป็นวิธีคิดที่น่ารังเกียจนักแต่กลอุบายเช่นนี้มิอาจใช้ได้กับทุกคน อย่างน้อยกับต้วนหลิง ผู้ที่สามารถใช้ชีวิตของตนล่อเหยื่อได้โดยไม่กระพริบตา-ย่อมไม่อาจชักใยง่ายๆหัวหน้าหน่วยองครักษ์เสื้อแพร บัดนี้จึงเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อผู้
