บังคับบัญชาผู้ดูอ่อนโยนผู้นี้ไปโดยสิ้นเชิงเขาเคยทำงานให้ต้วนหลิงหลายครั้ง จึงรู้ดีว่าหอหวงเหอนั้น แท้จริงแล้วเจ้าของเบื้องหลังคือต้วนหลิงเอง และค่ำคืนนี้เพียงเพื่อหาหลักฐานเปิดโปงสำนักตะวันออก เขายอมแลกด้วยการให้ศัตรูเผาหอที่ทำเงินมหาศาลแห่งนี้อย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยยามโพล้เพล้ของวันนั้น หลี่ซื่อกลับจากการสักการะพระพุทธเจ้าด้วยใจสงบนิ่ง ครั้นยามราตรีนางก็นั่งอยู่ในห้องหยิบผ้าขึ้นมาปักลวดลายเพื่อระงับใจยามราตรีอันยาวนาน เพราะรู้ดีว่าสามีของตนมักมิได้มาค้างแรม ณ เรือนนี้แต่ปักไปได้ครึ่งหนึ่ง ก็มิอาจฝืนความง่วงได้ นางจึงคิดจะเรียกสาวใช้เข้ามาช่วยเตรียมตัวพักผ่อน ทว่าเสียงอื้ออึงจากเรือนนอกกลับแว่วเข้าหู แม้เสียงจะเบาก็หาอาจรอดพ้นโสตประสาทของนางไปได้นางได้ยินแว่วๆ ถึงคำว่าประตูทิศใต้ หอหวงเหอ เพลิงไหม้ คุณหนูเจ็ดพอได้ยินชื่อหลินถิง ใจของหลี่ซื่อก็พลันสั่นสะท้าน รีบก้าวออกจากห้องในทันที “เกิดอะไรขึ้นหรือ? เพลิงไหม้ที่หอหวงเหอเกี่ยวข้องอะไรกับคุณหนูเจ็ดของเรา? แล้วเล่ออวิ๋นเล่า? ดึกป่านนี้แล้วนางยังไม่กลับมาอีกหรือ?”แม่นมที่ติดตามมาจากบ้านเดิมของหลี่ซื่อขมวดคิ้วแน่น เอ่ยเสียงแผ่ว “วันนี้เป็นวันชมดอกบัว มีการแสดงเหล็กไฟที่ประตูทิศใต้ แต่ไม่รู้เหตุใด หอหวงเหอที่อยู่ใกล้กลับเกิดเพลิงไหม้ขึ้นเจ้าค่ะ”นางรีบดึงมือแม่นมไว้ “หอหวงเหอเกิดเพลิงไหม้? เล่ออวิ๋นอยู่ในนั้นหรือ!?”แม่นมรีบปลอบ “คุณหน
