ณหัวเรือมีหลังคาแขวนโคมไฟหลากขนาด ลำเรือตกแต่งด้วยลวดลายสลักและสีสันสวยงาม ที่ท้ายเรือมีชั้นดาดฟ้าให้ยืนชมทัศนียภาพดอกบัวกลางทะเลสาบแต่หลินถิงกลับไม่มองเรือที่ต้วนซินหนิงชี้ นางกลับมองต้วนหลิง “ท่านต้วน?”เขามาทำอะไรที่นี่? แม้ช่วงนี้นางจะคิดหาวิธีจูบเขาอยู่ตลอด แต่การออกมาวันนี้ก็เพื่อมาเที่ยวกับต้วนซินหนิง หาได้มีแผนอื่นใดในใจริมฝีปากของต้วนหลิงคลี่ยิ้มบางๆ เอ่ยเสียงนุ่ม “คุณหนูเจ็ด”ต้วนซินหนิงเห็นสีหน้าฉงนของหลินถิง ก็เอ่ยกระซิบที่ข้างหูนาง “ท่านพ่อท่านแม่ข้าไม่วางใจให้ข้าออกมาเที่ยวจึงให้พี่ชายข้ามาด้วย……คุณชายเซี่ยก็มาเช่นกันนะ”หลินถิงมองตามสายตาของต้วนซินหนิงไป จึงเห็นเซี่ยจื่อม่อกำลังสอนผู้คนตกปลาอยู่ริมทะเลสาบเซี่ยจื่อม่อมีต้วนซินหนิงอยู่ในใจ แม้ช่วยตกปลาได้ตัวหนึ่งแล้ว ก็รีบวิ่งกลับมาหานาง โค้งทักทายหลินถิง “คุณหนูเจ็ด” แล้วถามต่อ “พวกเราจะขึ้นเรือกันแล้วหรือ?”ต้วนซินหนิงสบตาเซี่ยจื่อม่อด้วยความอาย “อืม” แล้วจูงหลินถิงขึ้นเรือ “เรือลำนี้พี่ชายข้าจัดให้นะ เจ้าว่างามหรือไม่?”หลินถิงหันไปมองด้านหลัง “งามมาก” ส่วนต้วนหลิงกับเซี่ยจื่อม่อก็เดินตามหลังขึ้นมาแม้นางจะไม่ได้มีแผนใดในวันนี้ แต่เมื่อได้พบเขาอีกครั้งที่ทะเลสาบเหลียนซิน ก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความคิดในใจหากมีโอกาสใดที่จะทำให้ภารกิจสำเร็จได้ ก็อยากคว้าเอาไว้เรือลอยลำสู่กลางทะเลสาบ ลมที่ปะปนด้วยกลิ่นดอกบัวหอมสดชื่นพัดผ่านมาสัม
