เข้าแล้ว?แม้อากาศจะมิได้หนาวเย็นนัก แต่ฝนเช่นนั้นก็อาจทำให้เป็นไข้จับสั่นได้เหมือนกัน ซึ่งหากเป็นจริง นับว่าย่ำแย่ยิ่งนักเถาจูวางผ้าที่ใช้เช็ดกาย แล้วส่งเสียงออกไปทางห้องชั้นนอกว่า “เมื่อครู่มิให้ไปเอาน้ำขิงหรือ? แล้วน้ำขิงไปไหนเล่า?”สาวใช้ด้านนอกรีบถือถ้วยน้ำขิงร้อนๆ เข้ามาทันที “มาแล้วเจ้าค่ะ”“พวกเจ้ามันก็แค่เห็นคุณหนูจิตใจดี ไม่ถือโทษโกรธใคร ถึงได้เอาแต่ผัดวันประกันพรุ่งกันไม่เลิก วันนี้เกี่ยวกับร่างกายคุณหนู กลับยังกล้าชักช้าอีกหรือ? หากผิวเผินกันเช่นนี้อีก อย่าหาว่าข้าไม่เตือน!”เถาจูกล่าวตำหนิอย่างดุดัน สาวใช้จึงพากันขานรับขอโทษขอโพย เถาจูจึงกล่าวอีกว่า “พอแล้วๆ รีบไปทำหน้าที่ของพวกเจ้าเถอะ”เมื่อสาวใช้ทั้งหลายพากันถอยออกไปอย่างเงียบงัน เถาจูก็ยกถ้วยน้ำขิงมาส่งให้หลินถิงอย่างระมัดระวัง พลางมองดูสีหน้าของนายสาว “คุณหนูเจ้าคะ รีบดื่มน้ำขิงเถิด อย่าให้ลมเย็นแทรกเข้าไปถึงร่างกายเลยเจ้าค่ะ”หลินถิงมิได้กล่าวอันใด เพียงรับถ้วยมาดื่มจนหมดท่าทีเรียบเฉยของนาง กลับทำให้ใจเถาจูปั่นป่วนยิ่งกว่าเดิม หลินถิงนั้นแต่เดิมไม่ค่อยชอบให้ตนว่ากล่าวสาวใช้ต่อหน้า แต่นี่กลับปล่อยให้ตนตำหนิออกไปโดยมิได้เอ่ยปากห้ามแต่อย่างใดไม่ใช่ว่านางเฉยเมย หากแต่ดูท่าแล้วจิตใจคงยังล่องลอยไปที่ใด เถาจูวางถ้วยเปล่าลง แล้วรับหน้าที่เช็ดตัวแต่งกายให้ พลางเอ่ยเสียงเบา “คุณหนูเจ้าคะ วันนี้ท่านเจอเรื่องใดมาหรือไม่?”คาดไม่ถึง
