จูบต้วนหลิงขึ้นมาในหัว – นั่นคงจะเป็นฉากนองเลือด หากแม้นจะจูบเขาได้จริง เกรงว่าก็อยู่ได้ไม่ถึงวินาทีด้วยซ้ำ ก่อนจะถูกจัดการอย่างไร้ปรานีในเมื่อนางตื่นรู้แล้ว ก็คงไม่อาจบ้าบิ่นดั่งต้นฉบับได้อีกหลินถิงลูบลำคอที่จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นเฉียบ – จูบต้วนหลิงอย่างนั้นหรือ ไม่มีทาง! ชาตินี้ก็ไม่มีวันทำ เว้นเสียแต่นางไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อเถาจูได้ยินคำปฏิเสธของนายสาวก็ค่อยโล่งใจลงเล็กน้อย “ดึกแล้ว คุณหนูพักผ่อนเถิดเจ้าค่ะ”หมอนนุ่มหอมกรุ่น หลินถิงฝังใบหน้าลงไป สูดกลิ่นหอมอย่างเต็มปอด ก่อนจะโยนภารกิจ “จูบต้วนหลิง” ทิ้งไปไกล ไม่ว่าเรื่องใดจะเกิดขึ้น ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต “กินอิ่ม นอนหลับ ตื่นเช้า” ของนางได้เรื่องภารกิจทั้งหลาย ก็แค่เกมที่รอวันเคลียร์ฉากให้ผ่านไป แค่จับทางให้ถูก ย่อมสามารถเล่นให้จบได้ของรางวัลใหญ่จะเป็นอะไรนะ?หลินถิงครุ่นคิด ขณะใช้ความสามารถพิเศษ “หลับทันทีเมื่อล้มตัว” ผล็อยหลับไปในท่าเงยหน้าทับหมอน ราวกับเต่าตัวหนึ่ง ต้องให้เถาจูคอยระวังว่านางจะหายใจไม่ออก จึงค่อยพลิกตัวให้นอนดีๆแม้หลินถิงจะตั้งใจมองภารกิจเหล่านี้เป็นเพียงเกม แต่ใจก็ยังขุ่นหมองอยู่บ้าง จึงปล่อยตัวตามสบายอยู่หลายวันมิยอมออกจากเรือน กินอิ่มก็นอน นอนพอแล้วก็กิน จนพลอยอ้วนขึ้นมาหลายส่วนรุ่งเช้าวันที่สาม หลินถิงก็ถูกมารดา “สตรีผู้ยิ่งใหญ่” อย่าง “หลี่ซื่อ” ดึงหูให้ลุกจากเตียง“ท่านแม่ เจ็บนะ!”“เจ็บก็ดี จะได้จำ! ให้เจ
