้นี้คงอาศัยเพียงใบหน้าหล่อเหลาและวาจาหวานลื่นลมปากล่อลวงใจหญิง ได้ครอบครองหญิงงามมาแนบอ้อมอกคิดถึงคำว่า “ครอบครอง” นางก็ต้องหวนกลับมาเผชิญความจริง – ภารกิจที่ต้อง “โอบ” ต้วนหลิงต้วนหลิงเองก็สังเกตได้ถึงความเหม่อลอยของหลินถิง จึงหันไปมองตามสายตานาง เห็นต้วนซินหนิงกับเซี่ยจื่อม่อแม้ทั้งสองจะไม่มีท่าทีเกินเลย แต่กลับให้ความรู้สึกสนิทสนมอย่างน่าฉงนเขาหน้านิ่งไร้อารมณ์ เอ่ยถามขึ้นเบาๆ ว่า “คุณหนูเจ็ด มองอะไรอยู่หรือ?”“ข้ากำลังมองดูคุณหนูสาม”หลินถิงเอียงศีรษะเล็กน้อย ปล่อยให้สายผูกผมสีส้มล่วงจากบ่าลงมาด้านหน้า สายผืนนั้นปลิวไหวในอากาศ สีส้มสะดุดตา มีเฉดไล่ระดับดูราวกับสีเคลื่อนไหวได้ผ้าผูกผมนั้นมักจะติดกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเจ้าของ เส้นผมจึงส่งกลิ่นหอมจางลอยตามลมเข้าสู่ปลายจมูกสายผูกผมนั้นสะดุดสายตาต้วนหลิง กลิ่นหอมนั้นแทรกซึมเข้าจมูกเขาเบาๆ “เจ้ามองแต่คุณหนูสามเท่านั้นหรือ?”“ไม่เช่นนั้นแล้วจะให้ข้ามองใครเล่า?”ต้วนหลิงยิ้มน้อยๆ เอ่ยว่า “ได้ยินมาว่าสตรีสูงศักดิ์ในเมืองหลวงล้วนปรารถนาแต่งกับคุณชายเซี่ยแห่งจวนโหวซื่ออัน ข้านึกว่าเจ้าก็เช่นกันเสียอีก”อะไรนะ? นางชอบเซี่ยจื่อม่อ? ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือกัน! จิตใจช่างโหดร้ายยิ่งนัก! หลินถิงหางตากระตุก เอ่ยปฏิเสธทันควัน “ไม่มี ไม่มีเด็ดขาด! ข้ามิใช่คนดูไม่ออกว่าคุณหนูสามมีใจให้คุณชายเซี่ย”“แต่น้องสาวข้าชอบเขา ก็หาได้ขัดกับที่เจ้าจะชอบเขาเช่นกันมิใช่ห
