ต้องรอบคอบเป็นที่สุด หากถูกผู้ใดที่เคยพบเคยเห็นจดจำได้ อาจสร้างความเดือดร้อนตามมาได้โดยง่ายแม้มีเพียงครึ่งหน้าให้เห็น ทว่าจุดงามบนหน้าผากของหลินถิงก็เด่นชัดนัก ดวงตาคู่นั้นเวลามองผู้ใดแลดูมีแววสดใส ปลายตายาวเรียวระเรื่อชมพู จมูกที่ดันผ้าคลุมบางขึ้นมานั้นสูงเด่น ดูจากโฉมหน้าที่เปิดเผยเพียงครึ่งก็พอจะเดาได้ว่าตัวจริงนั้นงามล้ำเพียงใดเหล่าศิษย์ในสำนักศึกษาย่อมไม่สงสัยว่านางจะปลอมตัวเป็นคู่หมั้นของฟู่ฉือโดยไร้เหตุผล จะมีสตรีที่ใดบังอาจสร้างเรื่องให้ตนเองมัวหมองได้โดยไร้ผลประโยชน์เล่าหลินถิงแสดงออกอย่างจริงใจ เพียงไม่กี่คำก็ทำให้เหล่าศิษย์เหล่านั้นไว้ใจนาง พวกเขาทั้งชื่นชมฟู่ฉือที่มีคู่หมั้นเช่นนี้ ทั้งสงสารหลินถิงที่ต้องลำบากเดินทางมาไกล ต่างก็พร้อมจะเล่าทุกสิ่งเท่าที่รู้ให้ฟังแม้เถาจูจะไม่รู้ว่าหลินถิงสืบเรื่องของฟู่ฉือไปทำไม แต่ก็ยังคงร่วมแสดงละครไปกับนางอย่างไม่บกพร่องสำนักศึกษาเวินฉู่ตั้งอยู่สุดถนนเจี่ยวเจีย ออกจะห่างจากเขตพลุกพล่านไปมาก อาคารหลักมีป้ายแขวนชื่อสำนักเขียนไว้ว่า “สำนักศึกษาเวินฉู่” แบ่งเป็นเรือนหน้าและเรือนหลัง โดยเรือนหลังมีห้องพักกว่า 10 ห้อง ขณะนั้นหลินถิงนั่งอยู่กับเหล่าศิษย์ในเรือนหน้าศิษย์คนหนึ่งกล่าวขึ้นว่า “ข้าก็ว่าพี่ฟู่ชอบพกผ้าเช็ดหน้าลายดอกท้อไว้ข้างกายตลอดวัน แล้วยังหวงนักหวงหนาไม่ยอมให้ใครแตะต้อง คิดดูแล้วคงเป็นของที่แม่นางมอบให้แน่แท้”อีกคนว่า “ไม่เพีย
