ชบัลลังก์ต่อฮ่องเต้อีก“เช่นนั้นพาฮองเฮาเสด็จกลับวังหลวงก่อนไม่หรือพะยะค่ะ ทางนี้กระหม่อมจะจัดการเอง”“ข้าก็คิดเช่นนั้น หากทางนี้เป็นเจ้าคอยดูแลข้าก็วางใจแล้ว” หมิงเฟยหลงทรงหันไปแนะนำห้าชินอ๋องได้รู้จักกับหงอี้เทียนพี่ชายของหลวนฮองเฮา “คนผู้นี้ไว้ใจได้ ให้เขาช่วยเหลือเจ้าจัดการเรื่องทองทั้งหมดก็แล้วกัน”ฮ่องเต้หันไปสั่งหัวหน้าองครักษ์หู่เตรียมรถม้าเพื่อพาหลวนฮองเฮากลับไปพักผ่อนยังวังหลวง ขบวนรถม้าของฮ่องเต้ขาเข้าเมืองหลวงดูเอิกเกริกเพราะมีทหารคุ้มกันจำนวนมากทำให้เป็นที่สนใจแก่ผู้พบเห็นทว่าสิ่งที่คาดไม่ถึงคือมีนักฆ่าสำนักมืออสูรกลุ่มหนึ่งออกมาซุ่มโจมตีก่อนจะถึงประตูเมืองไม่หนึ่งสิบลี้เจียงเผิงเผิงมองเห็นแล้วรีบตะโกนบอกเหล่าองครักษ์ให้เตรียมตัว“นักฆ่าสำนักมืออสูร พวกนี้เป็นนักฆ่าขั้นที่หนึ่งแต่วิทยายุทธ์ก็ร้ายกาจ อย่าประมาทเด็ดขาด”ดวงตาของพวกเขาเป็นสีขาวขุ่น มุ่งเข้าโจมตีรถม้าคันใหญ่ องครักษ์หู่กับองครักษ์จูที่ได้รับการฝึกการทำลายวิชากระบี่ของสำนักมืออสูรสามารถรับมือได้อย่างง่ายดาย เหล่าองครักษ์เงารีบปรากฏกายขึ้นคุ้มกันรถม้าของฮองเฮาในทันที“ซือซือ เจ้าอยู่ในนี้ข้าจะออกไปดูสักหน่อย”หงซือซือตกใจที่พระสวามีจะออกไปดู นับตั้งแต่นางรู้ว่าในท้องตนเองมีบุตรอีกสามคนก็รู้สึกว่ามีความวิตกกังวลมากขึ้น ไม่อยากออกห่างจากหมิงเฟยหลงเลย ทุกครั้งที่เขาหายหน้าไปนางก็รู้สึกใจหายทุกครั้งฮ่องเต้ก้มลงมองมือขอ
