งนับตามศักดิ์ก็นับเป็นพระเชษฐาของพระองค์ มิน่า! ท่าทีงามสง่าองอาจของหงฉิงเทียนพ่อตาของพระองค์ผู้นี้ช่างดูน่าเกรงขามเหมือนพระบิดาของพระองค์ยิ่งนัก! หลวนเป้ยเล่อเป็นหลานของพระสนมหลวน ซึ่งเป็นเฟยคนโปรดของเสด็จพ่อที่ถูกฮองไทเฮากำจัดด้วยการทำให้ป่วยโดยหาสาเหตุมิได้ เพื่อเป็นการระลึกถึงนาง เสด็จพ่อของเขาจึงนำหลานรักของพระสนมหลวนเข้าวังมาเลี้ยงดูและพระราชทานตำแหน่งเป้ยเล่อให้แก่เขาผู้นั้นทำให้ผู้คนล้วนหวาดระแวงเกรงว่าหลวนเป้ยเล่อผู้นี้จะกลายเป็นรัชทายาทในวันหน้าหากพระสนมและฮองเฮาไม่สามารถตั้งครรภ์ได้“ท่านพ่อตาเห็นว่าข้าควรทำอย่างไร?”“เตรียมราชโองการไว้ก่อนเถิด หากวันใดเจ้าเกิดถูกลอบสังหาร แผ่นดินจะได้ไม่ปั่นป่วน ข้ารู้ว่าเจ้าคงอยากจะมอบแผ่นดินนี้ไว้ในมือชินอ๋อง”“ท่านรู้?”“หากเสด็จพ่อยังอยู่ก็ย่อมมองเห็นประโยชน์แผ่นดินมาก่อนสิ่งอื่น” แววตาของหงฉิงเทียนหรือหลวนเป้ยเล่อมีความเชื่อมั่นในตัวอดีตฮ่องเต้อย่างเต็มเปี่ยม!“ข้าเชื่อท่าน! ไม่ว่าผู้ใดจะหวังสังหารข้า หากยังมีราชโองการนี้อยู่อย่างน้อยสิ่งที่พวกเขาคงไม่กระทบต่อความสงบสุขของราษฎร ข้าขอบคุณที่ท่านยอมเปิดเผยตัวตนกับข้า”“ข้ายังอยากตอบแทนคุณเสด็จพ่อที่เมตตาข้าเสมอมา” หลวนเป้ยเล่อหยิบเอาพระราชหัตถเลขาอีกฉบับส่งให้หมิงเฟยหลง ข้อความที่ทรงแสดงความห่วงใยถึงหลวนเป้ยเล่อนั้นทำให้หมิงเฟยหลงทรงมั่นใจว่าเสด็จพ่อของพระองค์รักใคร่ในตัวท่านพ่อตาของเขายิ่
