งนัก ไม่แปลกที่มีคนอยากจะฆ่าหลวนเป้ยเล่อผู้นี้!“ในเมื่อท่านเป็นหลวนเป้ยเล่อ ข้าก็สบายใจเรื่องซือซือแล้ว ตำแหน่งฮองเฮาของนางถือว่าไม่ต้องคอยระวังอีกต่อไป”“ได้เวลาที่ข้ากับฮูหยินต้องกลับแคว้นเว่ยแล้วพวกเรามีงานมากมายนักต้องไปจัดการ ที่แน่ๆ สำนักมืออสูรที่เจ้าต้องการจะหาให้พบข้าเคยได้ยินว่าสาขาใหญ่อยู่ที่แคว้นเว่ย เห็นทีจะต้องไปให้เห็นกับตา”“ท่านพ่อท่านแม่พวกท่านจะกลับเลยหรือ?”“เดิมทีพวกเราก็แค่ต้องการมาพบกับลูกเขย ในเมื่อได้คุยและขุดคุ้ยเรื่องที่ซุกซ่อนเอาไว้ออกมาแล้วก็คงต้องรีบกลับ”“ข้าจะได้พบพวกท่านอีกเมื่อใด?”“ให้ข้าไปหาที่ตั้งของสำนักมืออสูรให้เจอเสียก่อนเถิด พวกเจ้าทั้งสองก็รีบกลับเข้าวังหลวงเสีย เหล่านักฆ่ากำลังเดินทางปะปนเข้าเมืองหลวง อาจจะไม่ปลอดภัยนัก ท่านอาของพวกเจ้าบอกว่ามีคนผู้หนึ่งในหมู่นักฆ่ามีวิชาแปลงโฉมให้พวกเจ้าคอยสังเกตผู้คนรอบข้างไว้ให้ดี”“มีคนแปลงโฉมได้ด้วยหรือเจ้าคะ?”“ซือซือ ใต้หล้านี้มิได้มีเพียงครอบครัวเราเท่านั้นที่สามารถแปลงโฉมได้ แม้พวกเขาจะทำได้ไม่แนบเนียนเท่าเราแต่พวกเขาก็หลอกตาคนทั่วไปได้วิชาครูพักลักจำพวกนี้มีคนบางส่วนที่เรียนรู้ได้ พวกเจ้าต้องระวังตัวให้มาก”“เจ้าค่ะท่านพ่อ”เมื่อหงฉิงเทียนกับปาฮูหยินเดินทางออกจากเมืองหลวง ฮ่องเต้กับหงซือซือก็กลับเข้าวัง หนังสือรับรองการเป็นพยานในคดีไฟไหม้วังชงหยวนจากท่านผู้เฒ่าเมืองชิงหลิวถูกเก็บรวมไว้ในหีบอย่างมิดชิดบัด
