่าเขาจะไม่รอดเสียแล้ว” หงซือซือนึกถึงฎีกาเลือดที่คนผู้นั้นใช้ให้หยวนช่วยเสี่ยงชีวิตเอาเข้าไปส่งยังวังหลวง“ทุกอย่างคลี่คลายก็เพราะเจ้า” หมิงเฟยหลงเชยคางนางขึ้นจูบแก้มภรรยาอย่างแรง “ซือซือหากไม่มีเจ้า ขุนนางผู้ภักดีของข้าก็คงตายเปล่า หนำซ ้าราษฎรที่นี่ยังต้องทิ้งชีวิตเพราะคนชั่วไปอีกมาก”นางสบตาสามียิ้มหวานให้ “นั่นเพราะบารมีของฝ่าบาท”“เจ้าขี้ประจบเสียจริง” เขาก้มลงจูบนางอย่างดูดดื่มคราหนึ่ง “จริงสิ! วันนี้ข้ายังไม่เห็นหู่ซิ่นสือเลยเจ้าใช้เขาไปทำภารกิจใดหรือไม่?”หงซือซือทำสีหน้างุนงง “ไม่นี่เจ้าคะ ข้าออกไปคฤหาสน์ซุนพร้อมองครักษ์อีกสองคนแค่นั้นเอง”“ช่างเถอะ เขาคงไปทำธุระแถวนี้ เจ้ารีบไปอาบน ้าเถิดข้าหิวมากแล้ว อยากจะกินทั้งอาหารและทั้งเจ้าเลยเทียว”ร่างแน่งน้อยหัวเราะร่วน ก่อนจะเผยอริมฝีปากยื่นหน้าเข้าไปใกล้รอให้เขาประกบริมฝีปากลงมา ชายหนุ่มเอามือบีบริมฝีปากนางเข้าหากันเบาๆ “หากจูบเจ้าอีกคงไม่ได้ทำอย่างอื่นแล้ว”“เช่นนั้นก็สั่งคนเอาน ้าอาบมาเถิดเจ้าค่ะ” สามีร่างสูงใหญ่ของนางจึงปล่อยให้นางนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงแล้วลงไปลูบหน้ากากใส่หน้าก่อนจะสั่งให้องครักษ์หน้าห้องเรียกเสี่ยวเอ้อเตรียมน ้าอาบมาให้สวีเม่ยทำหน้าเอือมระอาเมื่อหู่ซิ่นสืออ้างว่ามาเฝ้านางเพื่อความปลอดภัย นางรู้ว่าก่อนหน้านี้เขามาซุ่มดักดูนางหลายครั้ง หลังจากรู้แน่ว่านางและพี่ชายมิได้มีส่วนร่วมในกระบวนการทุจริตเงินและเสบียงพระ
