ช่นนั้นก็นึกเวทนาขึ้นมาเมื่อนึกขึ้นได้ว่าหม้อข้าวต้มหม้อนี้มียาพิษเจือปน เขารีบเดินกับไปปรึกษาภรรยา “ซือซือ เราคงต้องหาทางป้องกันมิให้ชาวบ้านตกอยู่ในอันตราย”“ท่านพี่ ยามนี้เรายังเปิดโปงพวกเขามิได้ ผู้คนล้วนอดอยากและกำลังหิวโหย หากเราเข้าขวางยามนี้มีปัญหาแน่ รีบออกไปหายามาเตรียมไว้ดีกว่า ยังมีเวลาถึงเที่ยงคืนคืนนี้ก่อนที่ยาพิษจะออกฤทธิ์”สองสามีภรรยาจึงเดินออกมาหน้าหมู่บ้านองครักษ์หู่กับจูเตรียมรถม้ารออยู่“ไปสอบถามหาหมอที่เก่งที่สุดในตำบลนี้” เถ้าแก่หลงที่เปลี่ยนหน้ากากจากชายมอมแมมยากจนร้องสั่งออกมาจากในรถ หู่ซิ่นสือจึงขับรถม้าตรงเข้าไปในตำบล สอบถามหาหมอที่ร้านค้าในหมู่บ้าน“ท่านหมอเกาน่ะหรือ เห็นว่าเดินทางไปเยี่ยมญาติที่ฉู่จิ้งอีกสองสามวันจึงจะกลับ อ้อ! แต่มีหมอยาสตรีผู้หนึ่งมาเฝ้าบ้านแทนหมอเกานะ นางก็เก่งเช่นกันพวกท่านลองไปหานางสิ”“นางเป็นหมอจริงหรือ?”“เห็นหมอเการับรองว่าฮูหยินเกาเป็นหมอยาที่เก่งกาจยิ่ง เห็นว่าเป็นญาติผู้น้องที่มาจากแคว้นจินพวกเจ้าลองไปหานางที่ท้ายตำบลดูสิ บ้านที่อยู่ตรงเนินโน่นนะ”หู่ซิ่นสือไม่กล้าตัดสินใจจึงเข้าไปกระซิบถามที่ข้างหน้าต่าง “ไปลองดู” หมิงเฟยหลงเห็นว่าไม่มีทางเลือก จะเป็นผู้ใดก็ควรไปสอบถามดูเสียก่อน รถม้าวิ่งเร็วรี่ไปถึงเนินท้ายตำบล เรือนของหมอยาเกาอยู่ห่างจากบ้านอื่นมาก รอบบ้านเป็นสวนสมุนไพรนานาชนิด สองสามีภรรยาลงจากรถม้าอย่างร้อนใจแล้วก้าวตรงไปยังเรื
