ี้ชุดที่สวมใส่มาก็เป็นชุดพระราชทานมาใหม่ล่าสุดที่ประดับประดาอย่างสวยงามด้วยเกล็ดเงินสะท้อนแสงแวววาว ในยามเหยียดย่างเยื้องกรายแขนขาอย่างเสรีและพร้อมเพรียงนั้นช่างงดงามเสียจนทุกคนในงานอดจะปรบมือพร้อมกันไม่ได้“เจ้าดูสิว่า พี่สามของข้าลงทุนเอาใจสหายของเจ้าขนาดไหน? ทั้งงานเลี้ยงที่ใช้สุราอาหารเลิศรสและเสื้อผ้าพระราชทานนางรำคืนนี้ล้วนมูลค่าสูงลิบ” ท่านอ๋องเก้ามองไปบนปะรำส่วนกลางที่ฮ่องเต้กำลังรับขนมที่ฮองเฮาป้อนด้วยสายตาเปี่ยมสุข ดูแล้วอ๋องเก้าก็นึกถึงตนเองในยามที่เพิ่งตกหลุมรักหานซู่ลี่ใหม่ๆสายตาเช่นนี้เขาใช้อยู่เสมอในยามที่มองเห็นพราชายาอยู่ใกล้ๆ ยามนี้พี่ชายของเขาเพิ่งได้สัมผัสความรู้สึกรักใคร่อย่างจริงจังเป็นครั้งแรก สายตาที่เขาไม่เคยเห็นเสด็จพี่ฮ่องเต้ใช้กับผู้ใด บัดนี้กลับไปจับจ้องอยู่ที่หงซือซือสหายของหานซู่ลี่“หม่อมฉันชักไม่แน่ใจแล้ว ฝ่าบาทเพียงแค่วางแผนจะจับคนร้ายหรือจะจับคนของหม่อมฉันด้วยกันแน่” พราชายาหานซู่ลี่มองแล้วก็อดจะยิ้มออกมาไม่ได้ “คราวนี้แม่นางเซียนพันหน้าไม่รู้จะหลุดรอดจากมังกรขาวเจ้าเล่ห์ได้หรือไม่?”“ข้ายังไม่เคยเห็นพี่สามหมายมั่นปั้นมือสิ่งใดแล้วไม่สำเร็จ” อ๋องเก้าเห็นสายตาจริงจังของพี่ชายในยามมองฮองเฮาตัวปลอมแล้วก็รู้สึกได้ว่ายามนี้ยากนักที่หงซือซือจะรอดพ้นเงื้อมมือของพี่สามไปได้เสิ่นกุ้ยเฟยกระสับกระส่าย นางก็เหมือนพระสนมคนอื่นๆ ที่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของฮ่องเ
