้นเร็วมากขึ้นในพริบตา แต่ก็ไม่ง่ายที่จะหลอกนางเขาไม่ให้นางตรวจชีพจร นางก็จะตรวจให้ได้ ขัดขืนลุกขึ้นจากในอ้อมกอดของเขา และก็ไม่รู้ว่าถูโดนตรงไหน เย่แจ๋หยิ่ง “ซื่ด” เสียงหนึ่ง“ท่านเป็นอะไร?”377
“ไม่เป็นไร อย่าขยับ ให้ข้ากอดดีๆ”“……ก็ได้!”หลานเยาเยาระงับความสงสัยในใจของตัวเองไว้ชั่วคราว หลังจากให้เขากอดครู่หนึ่งแล้ว เขาจึงกล่าวด้วยเสียงตํ่า :“เยาเยา วันนี้เจ้าเข้าไปที่ห้องบรรทมแล้ว?”“ใช่สิ! มีปัญหาอะไรหรือ?” นางตอบอย่างหงุดหงิดความจริง เวลานั้นเห็นเย่แจ๋หยิ่งนอนอยู่บนเตียง ทีแรกนางเพียงคิดอยากจะแกล้งเขาหน่อย กลับคิดไม่ถึง ที่นอนอยู่บนเตียงเป็นเย่แจ๋หยิ่งตัวปลอม ทำให้นางเข้าใจผิดไม่ว่า ยังอับอายขายหน้ามากมายขนาดนั้นตอนนี้เขายังจะพูดถึงอันนี้อีกทำอะไร?หัวเราะเยาะนางหรือ?เมื่อนึกถึงตรงนี้ หลานเยาเยาก็อารมณ์ไม่ดีในทันใด“ข้าดีใจมาก ที่เจ้าริเริ่มเองเช่นนี้ แต่คราวหน้า เจ้าต้องดูคนให้ชัดเจนก่อนจะพุ่งเข้าไป”เมื่อคำพูดนี้โพล่งออกไป หลานเยาเยาตัวทำเลิ่กลั่กทันทีอย่าพูดว่าเป็นองครักษ์ลับเข้าใจผิด แม้แต่เย่แจ๋หยิ่งก็เข้าใจผิดแล้วช่างเถอะ นางก็ไม่อยากอธิบายอะไร อธิบายก็คือปกปิด ปกปิดก็จะกลายเป็นความจริงแล้ว ดังนั้นไม่พูดยังจะดีซะกว่า“ยังไม่ได้แต่งงานนะ! พูดเอาความดีเข้าตัวเองให้น้อยหน่อย นั่นข้าเพียงแค่อยากจะทำให้ท่านตกใจ”378
“อะไรเรียกว่าไม่แต่งาน? ทะเบียนสมรสการแต่งงานของเราข้ายังเก็บรักษาไว้อยู
